1489 
Vooral hij Selache maxima was duidelijk te zien, dat van een 
bundel van den Nv. vestibnlaris, die zich mediaal langs de Nc. 
lateralis cerebelli omhoog begeeft, zich vezels afbogen naar den ne. 
lateralis cerebelli, zooals ook door Voorhoeve nader zal worden 
beschreven. 
De Fibrae arcnatae, die van uit den nucleus lateralis cerebelli 
komen, gaan voor een deel frontaal waar ts naar de midden-hersenen 
en kruisen daar de raphe. Het eindpunt daarvan is moeilijk te 
bepalen, men raakt ze in de Weigert-Palpraeparaten in de basis 
van het inesencephalon kwijt, deels in de formatio reticularis, deels 
in de omgeving der 111 kernen. 
Een nucleus ruber is bij de haaien nauwelijks aangeduid ^), zoodat 
deze niet als hoofdeindiging in aanmerking kan komen om de over- 
eenkomst vast te stellen lusschen deze librae arcnatae der Selachiërs 
met het brachium conjunctivum der zoogdieren. 
Toch dringt de gedachte dezer homologie zich sterk op, temeer 
daar ook bij de hoogere dieren de nucleus ruber niet het eenige 
eindpunt is van den tr. cerebello-mesenc. crue. 
Het is van belang vast te kunnen stellen, dat de twee syste- 
men van vezels, die van dorsalen en van ventralen kant den 
nucleus lateralis binnendringen, niet eikaars oniniddellijke voort- 
zetting vormen. De béide systemen ziet men op lig. 2 afge- 
beeld, bij Seyllium canic. 
Ik kon hier vaststellen, dat de hoofd massa’s althans van de 
beide systemen zich in den nucleus vertakken en dus niet dezen 
kern eenvoudig passeeren. 
1) Voorhoeve. Zie dissertatie (nog niet verschenen). 
2) S. DE Lange. The red nucleus in Reptiles. Proceedings of the Kon. Akad. 
V. Wetensch. Amsterdam. April 1912. 
96 
Verslagen der Afdeeling Natuurk Dl. XXIV. Ak 19] 5/1 6, 
