1495 
zich tot aan den nucleus vestibularis uitstrekt. Reeds op deze figuren 
afgaande, zou men heel goed tot de meening kunnen komen, dat 
de cellen in het cerebellum niets anders waren dan eene voort- 
zetting van den nucleus vestibularis, die zich dan bij dit dier tot in 
het tectum cerebelli zou uitstrekken. Alvorens daarop nader in te 
gaan, zal ik iets over de VlII-kernen zeggen. 
Met Gordon Holmes^) onderscheid ik in de oblongata duidelijk 
3 kernen in het actovus-gebied ; den nucleus magnocellularis dorsalis, 
die de overgroote meerderheid van de vezelen van den Radix posterior 
opneemt'; verder een nucleus laminaris, die waarschijnlijk als een 
secundaire cochleariskern te beschouwen is en den nucleus ventralis, 
die zeker als vestibulariskeru te beschouwen is. 
Vergelijk ik de beschrijving en teekeningen van Holmes met 
hetgeen ik in Weigert-Pal en van Gieson praeparaten zie, dan kom 
ik tot de conclusie, dat de nucleus ventralis (Holmes) bestaat uit 
twee gedeelten. 
De groote cellen vormen één kern, den nucleus Deiters (die weer 
min of meer uit twee deelen bestaat). 
De kleinere cellen frontaal van den Deiterskern vormen duidelijk 
een afzonderlijke groep, die ik met den naam nucleus vestibularis 
anterior zou willen bestempelen. Holmes geeft reeds aan, dat een 
deel van de ventrale VHI-vezels, d. z. vestibularisvezels, zich in 
longitudinale riching ombuigen om frontaal waarts te gaan naar dit 
frontale gedeelte. 
Terwijl de cellen van den nucleus Deiters nog sterk polygonaal 
zijn op een niveau onmiddellijk caudaal van dat door Fig. 6 weer- 
gegeven, bevat de nucleus anterior frontaalwaarts allengs ook minder 
duidelijk polygonale cellen. 
De cellen wijken daarbij op de frontale coupes gezien, veelal af 
naar twee hoofdtypen, het eene nadert den eivorm, het andere is 
meer spoel vormig van gedaante. 
Bij Chelone, waar de oblongata-structuur minder gedi'ongen is, 
treft men een deel van den vestibulariskern aan, dat bijna geheel 
uit spoelvormige cellen bestaat. 
Deze twee celtypen zijn bij Alligator als ineengeschoven. 
Hoe meer frontaal men komt, hoe meer eivormige cellen men 
vindt, zoowel bij Alligator als bij Chelone. De kern breidt zich 
daarbij steeds sterker dorsaal uit, mediaal van het corpus restiforme, 
en gaat geleidelijk over in celgroepen, die men niet meer als tot de 
!•) Gordon M. Holmes : On the comparitive anatomy of the nervus acusticus.' 
Transactions of the Royal Irish Academy. March 1903. 
