1498 
Fig. 10. Catharistes atratus. 
Vergeleken met de Reptiliën hebben de vogels echter reeds sterk 
gedifferentieerde cerebellaire kernen. Hoewel deze niet geheel tusschen 
de bernen der Reptiliën en die der zoogdieren instaan, toonen ze toch 
in vele opzichten een intermediairen ontwikkelingsgang tot dien der 
laatste. 
Résumé. 
Vergelijkt men nu de nuclei cerebelli der zoogdieren met wat ‘ 
daarvan bij de lagere besproken dieren te vinden is, dan ziet men ’ 
hoe die in verhouding zoo veel hooger gedifferentieerde, geheel in i 
het cerebellum liggende, kernen der zoogdieren zich langzamerhand 
ontwikkeld hebben uit de meer elementaire vormen. Het blijkt dan 
dat de cerebellaire kernen ontstaan in aansluiting aan vestibularis- 
kernen en misschien wel zich daaruit hebben gedifferentieerd. Daarbij 
hebben zij zich steeds sterker dorsaal uitgebreid, deels door ver- 
grooting, maar deels ook door verplaatsing in toto. 
Bij de lagere dieren staan de cerebellaire kernen nog in sterker 
verbinding met de vestibulaire banen dan bij de hoogere vertebraten, 
waar zij in de eerste plaats verbonden zijn met de Purkinje laag. 
Het ligt voor de hand om aan te nemen, dat de dorsale verschui- 
ving van de kleine-hersenkernen plaats heeft onder den invloed van 
de axonen der Purkinje’sche cellen (neurobiotaxis'. 
Meerenbery, Februari 1916. 
