1501 
een belangrijk begrip, n.1. dat van liet oplosbaarheidsprodiict van 
een metaal, door middel waarvan tal van electromotorische processen 
nit een en hetzelfde gezichtspunt zijn te overzien en op plausibele 
wijze te verklaren. 
3. Verklaring van verschillende electromotorische processen door 
toepassing van het begrip : 
,, Oplosbaarheidsprodiict van een metaal.’' 
a. Oplossing van metalen door halogeen. — Stel dat een metaal 
is gedompeld in een vat met zuiver water, en dat nii een halogeen 
b.v. chloor wordt toegevoegd, dan zal het geheel van de ligging 
der twee volgende evenwichten 
(laj 
en 2 6* -j- 67^ ^ 2 (7/' . . . . . . . (6) 
afhangen, wat er zal gebeuren. 
Is de concentratie van de electronen in het ionisatie-evenwicht 
(la) van het metaal grooter dan die in het evenwicht (6), dan zal 
het chloor dus de electronen wegnemen, waardoor het homogene 
evenwicht (la) naar rechts verschuift en het heterogene evenwicht 
tusschen metaal en electrolyt wordt verbroken. Het metaal zal 
daarop metaalatomen, metaalionen en electronen in oplossing zenden 
en zoo zal dus het metaal bij voldoende toevoeging van chloor 
geheel in oplossing kunnen gaan. 
Uit het voorgaande volgt nu, dat het van de concentratie der 
electronen, door het metaal uitgezonden, zal afhangen of bij de 
heerschende chloorconcentratie een verschuiving van (la) van links 
naar rechts mogelijk is. 
De hier genoemde electronen-concentratie zal afhangen van de 
grootte van het oplosbaarheidsprodiict van het metaal en zoo laat 
zich dus voorspellen, dat metalen met een relatief groot oplosbaar- 
heidsproduct in chloorwater zullen oplossen, terwijl metalen met 
een klein oplosbaarheidsprodiict niet zullen worden aangetast. Het 
is echter de vraag of er een metaal bestaat zóó edel, dat de con- 
centratie van de electronen door de ionisatie van het metaal ontstaan 
kleiner is dan overeenkomt met evenwicht (6). 
Hieridt volgt reeds, dat de onedele metalen een relatief groot en 
de edele een relatief klein oplosbaarheidsprodiict bezitten. 
b. Oplossen van metalen in zuiver water. Nu zouden wij ook nog 
de vraag kunnen beantwoorden, waarom het eene metaal in nxiter 
oplost en het andere niet. 
Daartoe hebben wij te beschouwen de evenwichten: 
