1503 
genoemde oplossing van een mengsel van ferro- en fem-zont als 
een onaantastbare electrode. 
Bezit het metaal daarentegen een relatief groot oplosbaarheids- 
product, dan zullen aan het evenwicht (Ja), zoowel in de oplossing 
als in het metaal electronen worden onttrokken, en het metaal gaat 
in oplossing, terwijl de omzetting door verg. (9) voorgesteld van 
rechts naar links verloopt, waarbij het ferri-zout dus tot ferro-zont 
wordt gereduceerd. 
Dit grijpt o.a. plaats wanneer M het metaal Zn is. 
e. Oplossing van het metaal door onttrekking van metaalionen. 
Wij hebben hier laten zien, dat een metaal zal oplossen, wanneer 
electronen aan het homogene evenwicht 
3/^ M •• + W 
worden onttrokken. 
Nu moet natuurlijk hetzelfde gebeuren, wanneer men er in slaagt 
de concenti-atie van de metaalionen M " te verminderen. Daartoe 
zou men moeten trachten een stof toe te voegen, die met het ion 
M een komplexion levert, waarvan de dissociatie-konstante uiterst 
klein is. Of dit mogelijk is zal later worden besproken. 
4. Nieuwe betrekkingen voor den potentiaalspjrong metaal-electrolyt. 
Houden wij bij de afleiding van den potentiaalsprong metaal- 
electrolyt rekening met het ionisatie-evenwicht in het metaal en in 
den koëxisteerenden electrolyt, dan krijgen wij het volgende. 
In het metaal zal voor het eenvoudigste geval bij unair gedrag 
het ev^en wicht 
. ( 10 ) 
in de koëxisteerende vloeistof zal het volgende overeenkomstige 
evenwicht 
MLtiMiNdL ( 11 ) 
heerschen. 
Het evenwicht tusschen metaal en electrolyt kan nu worden 
voorgesteld door: 
Mg M g 
i t 
Ml'^ 
doch dit evenwicht brengt als regel met zich mede een potentiaal- 
verschil. 
