1 504 
Voor dezen poteiitiaalsprong krijgen wij thans in afwijking met 
de vroegere opvatting, de tmee volgende vergelijkingen : 
= 
F 
( 12 ) 
A = 
BS 
(13) 
In de eerste plaats hebben wij dus een betrekking (12), waarin 
voorkomt liet verschil tusschen de rnolecnlaire potentialen van het 
metaalion in het metaal en in de oplossing, en in de tweede plaats 
een dergelijke betrekking (13), waarin, in plaats van de moleculaire 
potentialen van het metaalion, die van de electronen staan. 
Wij zullen nu de mediode volgen, die door van Laar ’j bij de 
afleiding van de formule van Neknst is toegepast. 
Voeren wij nu de volgende gebruikelijke sjilitsing der mol. ther- 
modynamische potentiaal uit : 
p = n' -\- RT In C (1 4) 
waarin p' bij verdunde toestanden alleen een teraperatuurfunctie is, 
dan krijgen wij uitgaande van . (12); 
p' 
A = 
stellen wij hierin 
dan komt er 
ot 
.=RT In 
A = — 
S L 
■RT 
A = - 
In 
(d//jJ 
hl 
K'm- .{Mj)- 
(15) 
(16) 
(17) 
(17«) 
Gaan wij thans uit van de verg. (13) dan komt men langs geheel 
denzelfden weg tot de verg. 
A = 
RT 
(^5) 
in A ö 4 In ----- 
(^/J 
of 
F 
/Vö.(t9s)1 
{^D J 
(18) 
(18a) 
b Ghem. Weekbl. 41 , 1905, 
Lehrbuch der theoretischen Elektrochemie (1907). 
