1509 
In deze vergelijking komen, behalve het oplosbaarheidsprodukt 
van het metaal, en de metaalionen-concentratie nog de thermddj- 
namisehe potentiaal van de electronen in het metaal voor en de term 
F ' 
Deze laatste is onafhankelijk van de concentratie van de electronen, 
en alleen afhankelijk van de temperatuur en den aard van het oplos- 
middel. Voor alle metalen heeft deze term dus dezelfde waarde. 
De term 
F 
heeft voor verschillende metalen waarden, die weinig 
van elkaar verschillen. 
Het verschil '-j-, ^ is nl. het potentiaalverscliil, dat optreedt, 
wanneer twee metalen met elkaar in aanraking gebracht worden, 
en dat altijd klein is in vergelijking met het potentiaalverschil metaal- 
oplossing. 
Terwijl nu verg. (34) weinig geschikt is om den potentiaalsprong 
tusschen een metaal en een oplossing aan te geven, geeft ze een 
zeer eenvoudige betrekking voor het potentiaalverschil tusschen 
twee metalen, bijv. Cu en Zn, die elk gedompeld zijn in een oplossing 
van hun ionen. 
In dat geval wordt n.1.. 
daar 
F 
en — ^ voor 
F 
beide metalen 
practisch gelijk zijn : 
waarbij aangenomen is, dat de waardigheid v van de beide metalen 
dezelfde is. 
Wanneer nu de concentratie van de beide metaalionen in oplossing 
1 is, wordt; 
Hieruit volgt, dat het verschil tusschen de normaalpotentialen 
van twee metalen gelijk is aan 0.058 . van de verhouding der 
oplosbaarheidsprod Lieten. 
Is de waardigheid van de metaalionen verschillend, dan is in het 
algemeen bij (A/i) = l 
RT RT 
A, — Aj = — -ln{LM^) . . . (37) 
