15J1 
bij unair gedrag het ionisatie-e ven wicht 
bestaat, zich laat polariseeren resp. passi veeren. Daartoe beschouwen 
wij de vergelijkingen (17a) en (18a) 
RT K'm\Ms) 
F (M',,) 
Uit deze betrekkingen volgt 
RT K'fiS s) 
"" {dl) 
= ^ln 
of 
F 
{ds){Ms) 
[Ml) 
K'm-{Ms) 
K . . 
. (17a) 
. . . (18a) 
. . . (39)‘ 
(dL){ML) 
Nu dient hier te worden opgemerkt, dat de verg. (17a) en (18a) 
altijd gelden of de koëxisteerende metaal- en vloeistofphase in inner- 
lijk evenwicht verkeeren al dan niet. 
En zoo zegt verg. (39) dus, dat, of de koëxisteerende phasen in 
innerlijk evenwicht zijn of niet, het quotiënt van de producteji van 
de concentraties van electronen en metaalionen in het metaal en in 
de koëxisteerende vloeistof bij konstante temperatuur en druk een 
konstante grootheid is. 
Deze beti-ekking (39) is ons van nut bij de beantwoording van 
de vraag wat er zal gebeuren, wanneer het metaal anodisch wordt 
opgelost en de reactie 
3 / M' + 6 
niet snel genoeg verloopt, zoodat door het afxoeren der electronen 
en het in oplossing gaan der metaalionen, her metaal armer wordt 
aan beide electrische bestanddeelen. Wij moeten hierbij in 't oog 
honden dat deze processen zóó vei-loopen, dat de metaalionen en 
de electronen in het metaal elkaar steeds op een uiterst kleine 
fractie na electrisch neutraliseeren. 
Men kan dus zeggen, dat wanneer de electronen-concentratie 
{6^, 7?-maal zoo klein wordt hetzelfde zal gebeuren met de metaal- 
ionen-concentratie {M's)- Verder is het duidelijk, dat de omstandig- 
heden gemakkelijk zoo te kiezen zijn, dat de metaalionen-concentratie 
in de vloeistof {M'l) practisch konstant blijft, waaruit dan in verband 
met verg. (39 volgt, dat de electronenconcentratie in de vloeistof 
{6l), a^’-maal zoo klein moet worden. 
Wij komen zoodoende tot de conclusie, dat een afname van de 
electronenconcentratie in het metaal gepaard gaat met een nog sterkere 
afname der electronenconcentratie in de koëxisteerende vloeistof. 
Nu dit eenmaal is vastgesteld, kunnen wij bij toepassing van de 
