1512 
vergelijkingen (17a) en (18a) onraiddellijk antwoord geven op de 
vraag hoe de potentiaalsprong zal veranderen, wanneer de concen- 
tratie der metaalionen en electronen vermindert doordat, zooals hier 
is ondersteld, de ionisatie te langzaam verloopt. Uit verg. (17a) volgt 
dan, dat, wanneer de concentratie van de metaalionen in het metaal 
{M's) kleiner wordt, de potentiaalsprong minder negatief of positief 
worden zal. * 
De invloed van een verandering der electronen-concentratie volgt 
uit verg. (18a). Vermindert de electronen-concentratie in liet metaal, 
dan vermindert, zooals wij zooeven zagen, de electronen-concentratie 
in de koëxisteerende vloeistof in no2' sterkere mate, zoodat In 
kleiner negatier of grooter positief worden zal. Het is evident, dal 
beide betrekkingen, indien zij juist zijn, hetzelfde resultaat moeten 
geven, zooals hier dan ook inderdaad het geval is. 
Wij zijn dus op deze wijze tot het besluit gekomen, dat een metaal 
met de allereenvoudigste constitutie het verschijnsel der anodische 
polarisatie, resp. passiviteit even goed en op grond van dezelfde 
omstandigheid kan vertoonen als een meer gecompliceerd metaal. 
Genoemde verschijnselen zullen zich bij elk metaal voordoen, wanneei- 
de afvoer van metaalionen en electronen uit het metaal sneller plaats 
grijpt, dan hun vorming in het metaal Het is duidelijk, dat een 
])assiviteit, door chemische inwei-king ontstaan, zich op volkomen 
dezelfde wijze zou laten verklaren, wanneer men bedenkt, dat ionen 
en electronen sneller chemisch reageeren, dan ongeladen atomen. 
Er is hier niet gesproken over kathodische polarisatie, doch het is 
duidelijk, dat dit verschijnsel ook hier te verwachten is, en dan 
volgens hetzelfde principe kan worden verklaard. Tn een volgende 
mededeeling zullen de gevallen behandeld worden door de verg. (2) 
en (3) voorgesteld. 
De hier gegeven beschouwingen zijn voor zoover wij hebben kunnen 
nagaan nieuw. Slechts op één plaats hebben wij bij het achteraf \ 
doorzoeken van de literatuur uitingen aangetrotïen, die er op wijzen 
dat de schrijver denkbeelden had in dezelfde richting als waarin 
hier het probleem is aangevat, doch tot een uitwerking is het niet 
gekomen. Wij doelen hier op een stuk van Haber en Zavvadsky ; 
dit stuk eindigt met een ,,xlnharig” en daarin worden de hierboven 
bedoelde uitingen aangetrotfen. (Wordt vervolgd). 
Anorganisch Chemisch Laboratorium 
Amsterdam, 24 Februari 1916. der Unwersiteit. 
h Een gevolg hiervan moet zijn, dat het oppervlakkig electrisch geleidingsver- 
inogen van een metaal in den passieven toestand kleiner is dan in den actieven. 
2) Zeitschr. f. physik. Ghem. 78, 228 (1911). 
