1515 
zijn de gemiddelde waarden opgenomen van de proeven, welke 
TABEL 6. 
NO. 
Tempera- 
tuur kook- 
mantel 
Tempe- 
ratuur 
calori- 
meter 
Warmte 
per Gram 
NH4CI 
Extrapolatie tot het 
overgangspunt 
kolom 
2 
3 
4 
1, 2, 3 
158.3 
13.85 
—16.31 , 
1 
1 
184.5 
16.55 
— 3.75 
7, 8, 9, 10 
179.05 
16.0 
— 6.36 ' 
1 
4, 5, 6 
158.6 
16.15 
— 15.96 
1 
184.5 
15.95 
— 3.80 
7, 8, 9, 10 
179.05 
16.0 
— 6.36 
1 
11, 12, 13 
195.4 
I 15.85 
+19.17 1 
1 
184.5 
15.6 
+15.45 
14, 15, 16 
211.6 
16.2 
1 
• +24.70 ' 
i 
1 -10 
1 
184.5 
15.6 
— 3.83 
onder vrijwel vergelijkbare omstandigheden nitgevoerd zijn. Voorde 
extrapolatie naar iiet overgangspunt is ook de temperatuur van den 
calorimeter geëxtrapoleerd. Het is duidelijk, dat op deze wijze eene 
correctie vermeden kan worden, die lastig experimenteel te bepalen 
is. Is immers bij twee proeven de temperatuur van verhitting dezelfde, 
maar is de temperatuur van den calorimeter verschillend, dan moet 
gecorrigeerd worden voor dit temperatuurverschil, vermenigvuldigd 
met het verschil in soortelijke warmte van de oplossing en van zuiver 
water. Dit is als volgt duidelijk: Noemen we de temperatuur, waarop 
het buisje verhit wordt 1\, de temperatuur van den calorimeter na 
de proef T^. en Tc' , dan is de vrijgekomen warmte in de twee 
gevallen (na correctie van de glaswarmte) 
J ydT — Qc resp. ’ waarin 
Tc Tc' 
Tc 
Het verschil bedraagt dus + Qc 
Q de oploswarmte voorstelt. 
- Qc 
Bedenken we nu, dat 
Qc' —Qc = {y'c — ï’c') (7 -f Ylho — Yorl) , 
dan is het duidelijk, dat in deze correctie de soortelijke warmte van 
het chloorammoniurn wegvalt en het verschil in soortelijke warmte 
tusschen de oplossing, die 1 Gram NH^CI bevat, en het water van 
deze oplossing overblijft. Dit verschil zou niet anders dan als verschil 
