1517 
11. De dnmpspanning van droog chloor ammonium. 
De bepaling' van het overgangspunt (§§ 5 en 6) en van de trans- 
formatiewarnite (§ 10) leveren in verband met de nieuwere onder- 
zoekingen van Prof. Smith over de dampspanningslijn van chloor- 
ammoniura en over den dissociatiegraad van den verzadigden damp’) 
de mogelijkheid van een discussie van de merkwaardige resultaten 
van Johnson (§ 2). 
In zijne geciteerde verhandeling meende Prof. Wegscheider als 
meest waarschijnlijke verklaring voor de verdampings verschijnselen 
polymorphie te moeten aannemen. Hij drukt zich daarbij als volgt uit ; 
,,Es kann z. B. zwischen Zimmertemperatur und der Temperatur 
der Verdampfungsversuche ein Umwandlungspunkt liegen. Die bei 
Zimmer-temperatur stabile Form könnte über 300° unbestandig sein, 
aber bei Abwesenheit von Feuchtigkeit erhalten bleiben. Wasser- 
dampf ware dann ein Katalysator, der nicht bloss die Dissociation 
der gasförmigen NH^Cl-Moleküle, sondern auch die polymorphe Um- 
wandlung dei- über 300° unbestandigen Form des festen Salmiaks 
sehr stark beschleunigb Hieraus ergibt sich dann die Erscheinung, 
dass die unbestandige feste Form undissociierten Dampf gibt und 
die bestandige Form dissociierten Dampf.” ^) 
Uit de proeven van §§ 5 en 6 is gebleken, dat werkelijk tusschen 
kamertemperatuur en de temperaturen van Johnson’s proeven een 
Fig. 3. 
b Smith. Journ Amer. Chem. Soc. 36. 1363. (1914); 37. 38 (1915). 
2) Wegscheider. Zeitschr. f. physik. Chem. 65. 102. (1908). 
