1518 
overgangspunt ligt bij 184.5°. De verklaring van Wegscheider komt 
dus hierop neer: In fig. 3 stellen AB en CD de dampspannings- 
lijnen van de /?- en ^;-modificatie van chloorammonium in gewonen 
(iets vochtigen) toestand voor; deze lijnen snijden elkaar in het 
overgangspunt O. De dampen zijn voor een gedeelte gedissocieerd in 
NHg en HCl. Zet men voor beide lijnen de partiaaldrukkingen van 
ongesplitst NH^Cl in den damp af, dan verkrijgt men twee lijnen 
A' B' en CD', welke resp. voor de verdamping zonder dissociatie 
van en «-NH^Cl zouden gelden. Deze lijnen snijden elkaar weder 
bij de overgangstemperatuLir. Neemt men dus met Wegscheider aan, 
dat de bij gewone temperatuur stabiele «-vorm hoven het overgangs- 
punt kon blijven bestaan, dan zou men, als de hoDiogene dissociatie 
bleef bestaan, de lijn OD vinden; blijft echter de dissociatie in de 
dampphase uit, dan liggen de realiseerbare toestanden op O' D' . De 
dampspanningswaarden van Johnson’s proeven liggen dus op O' D' , 
de dampdrukbepalingen van gewoon (iets vochtig) NH^Cl op OB. 
Het is duidelijk, dat de gelijkheid van de drukkingen in vochtigen 
en drogen toestand over een merkbaar temperatuurtraject een toeval 
wordt en dat strikt genomen gelijkheid van druk alleen in een 
snijpunt van ÜB en O' D' zou kunnen optreden. Wil men deze 
Fig. 4. 
