1520 
aangegeveii ; deze behooren dus tot de lijn ()' D' van fig. 3. 
Wanneer wij de liguren 3 en 4 vergelijken, dan lijkt de aan- 
gegeven verklaring reeds weinig waarschijnlijk; lig. 4 maakt immers 
veeleer den indrnk, dat de waarnemingen van droog NH^Cl met die 
van voclitig samenvallen dan dat er snijding van de dampspannings- 
lijnen zon optreden. Er blijft dns de vraag, of er twee lijnen OB 
en O' D' getrokken kunnen worden, zóó • dat ze bij 184.5° een 
overgangspunt vertoonen, de omzettingswarmte van § 10 met den 
hoek tnsschen de lijnen overeenstemt en de waargenomen punten 
binnen de waarnemingsfouten van deze lijnen afwijken. Daar de 
helling van de lijnen bij gebruik van de voorstellingswijze van 
Q 
tig. 4 en 5 aangegeven wordt door — is het duidelijk, dat de hoek 
R 
tnsschen de lijnen O' B' en O' D' van tig. 3, overgebracht in fig. 4 
en 5, een directe maat zal zijn voor het verschil in verdampings- 
1,03 
warmte en dus — zal moeten bedragen, daar het verschil in 
, E 
verdampingswarmte bij de overgaugstempei-atnur gelijk is aan de in 
§ 10 bepaalde transformatiewarmte van 1,03 kilqgramcaloi'iën. 
TABEL 8. 
t 
P 
1 
a 
log p 
10.1 
280 
135.0 
0.668 
1.429 
1.808 
290 
185.3 
0.660 
1.579 
1.776 
300 
252.5 
0.652 
1.726 
1.745 
310 
341.3 
0.644 
1.869 
1 715 
320 
458.1 
0.636 
2.008 
1.686 
330 
610.6 
0.628 
2.145 
1.658 
In tabel 8 zijn in de beide eerste kolommen de bij elkander be- 
hoorende temperaturen en drnkkingen volgens Smiïh aangegeven ; 
deze correspondeeren dus met de lijn OB van tig. 3 en met de 
kruisjes van fig. 4. In de derde kolom zijn de splitsingsgraden aan- 
gegeven van den verzadigden damp, welke Smith als de meest 
waarschijnlijke uit zijne waarnemingen heeft berekend. De vierde 
kolom levert de waarde van log p, waarin p de partiaal drukking 
van het ongesplitste deel in den damp voorstelt. Het is duidelijk, 
dat tussclien p en F de betrekking geldt : 
