J 530 
was na 5 uni- staan bij 25°. 0 (l nog vohnaaht onveranderd, ook 
indien aan de oplossing wat zontznnr of natfonloog was toegevoegd. 
\^an een isoinerisatie was dus onder deze omstandigheden geen sprake. 
De dissociatiekonstante van het zunr werd bepaald op de te 
anderer plaatse ') besproken wijze. Hieronder volgen de resultaten, 
verkregen mei zuren van verschillende herkomst. 
A. Bij 0°. 
f^oo = 239. 
V 
1 
a 
i Ko 
24.894 . 
15.04 
1 
0.0630 
1.70X10-4 
26.359 
20.46 
856 
1.73 
49.788 
21.10 
882 
1.71 
92.718 
28.52 
0.119 
1.73 
99.576 
29.09 
122 
1.70 
199.15 
40.18 
168 
1.70 
370.87 
53.22 
223 • 
1.73 
398.30 
54.61 
229 
1.71 
741.74 
70.46 
295 
1.72 
1483.5 
93.31 
391 
1.70 
1593.2 
96.14 
402 
1.70 
Gemiddeld: 
/v" = 1.71 X 10-4. 
B. Bij 25.°0. (zie tabel p. 1530). 
Het gemiddelde uit deze en nit twee andere series is : 
= 1.76 X 10-4 . 
Walden 0 vond voor een znnr van Conrad met smpt. 132° : 
/v'"* = 1.83 X 10-4 _ 379 5^ . ^ijn konstanten nemen met de 
verdunning iets toe. 
De dissociatiekonstante van glutaarzunr is 4.7 X lO—'^; door de 
invoering van een dubbele binding (?) in dit zunr wordt dus deze 
konstante ongeveer 3.7 X zo groot. Een zelfde verhoging geven 
ook de beide alkylgesnbstitneerde glutakonzuren, welke tot dusverre 
‘) Ree. 35. 79 (1915j. 
) Ph Gh. 8. 501 (1891), 
