1532 
glntakonzuren doet wel reeds vermoeden, dat we hier niet met 
een gewoon stel van cis-transisomeren te doen hebben. 
Vergeleken met de bij de barnsteenziuirreeks behorende onver- 
zadigde zuren is de invloed der dubbele binding zeer gering; zo is 
b.v. de verhouding bij de mono-alkjlfumaarzuren en de daarmee 
korresponderende alkjlbarnsteenzuren ±10:1, bij ds maleïneznren 
(voor zover onderzocht) nog belangrik hoger. Bij deze zuren zijn 
echter beide karboxylgroepen aan de dubbel gebonden koolstofatomen 
gehecht, tei-wijl dit bij de glntakonzuren voor slechts één het geval 
is. Dit beïnvloedt zeker ook in belangrike mate de dissociatiekonstante. 
Tk achtte het van belang van dit zuur ook nog bij een hogere 
temperatuur de dissociatiekonstante te bepalen ; immers de mogelikheid 
was a priori niet uitgesloten, dat bij hogere temperatuur isomerisatie 
zou optreden, welke dan kenbaar zou zijn aan een abnormale en 
dalende dissociatiekonstante. 
De metingen wezen echter uit, dat van een isomeilsatie geen 
sprake was ; de konstante was volkomen normaal. Ze werden uit- 
gevoerd bij 45°. 0 in een met ingeslepen glazen stop gesloten gelei- 
dingsvermogenvat teneinde de verdamping der oplossing tegen te 
gaan. Toch was de instelling op de meetlat nog niet volkomen kon- 
stant. Pqq werd bepaald door interpolatie uit de door LuNDÉN^)voor 
andere temperaturen afgeleidde waarden. 
De resultaten waren de volgende: 
= 486. 
V 
' 'v 
' 
A25 
31.379 
33.44 
0.0685 
1 . 61 X 10-4 
34.691 
1 34.97 
720 
1.61 
62.758 
46.40 
951 
1.59 
69.381 
48.97 
0.101 
1.63 
125.52 
65.00 
133 
1.63 
138.76 
67.92 
140 
1.64 
251 .03 
90.73 
186 
1.69 
277.53 
94.11 
194 
1.68 
Gemiddeld ; 
Uit de bij de 
= 1.64 X 10-4 , 
verschillende temperaturen 
gevonden dissociatie- 
b Samml. chem und cheni.--techn. Vortr. XIV Vs pag- D. De betrekking 
tussen ijt,^ en de temperatuur is vrijwel lineair. 
