1534 
van hel ziuu- met gelvoncentreerd zoutzmir of broom wat erstofzunr; 
2'. door kalismelting. Beide metoden gaven echter negatieve resultaten-, 
we] ontstonden /i-halogeengliitaarznren, resp. malonznnr en azijnzuur. 
Ditzelfde volgt ook uit mijn eerste mededeling : het was onver- 
schillig, of het nitgangsprodnkt verzeept werd met bariet, met kali- 
loog of met zoutzuur. 
In de literatuur vinden we tal van mededelingen betreffende de 
overvoering van de maleïnezuren in de stabielere fumaarzuren door 
behandeling met chemikaliën. Voor zover ik hierover kan oordelen, 
brengt de toepassing d£zei- nietoden bij het glutakonzuur geen verande- 
ringen te weeg ; het heeft daarom geen zin, deze metoden hier 
nader te bespreken. 
Giamician en Silbér “j konden uil gedurende 12 maanden belicht, 
vast maleïnezuur 12,5 "/o fnmaaizunr afzonderen. Eveneens vond 
deze omzetting plaats in waterige oplossing ; deze reaktie kan volgens 
WisiACKNUS door toevoeging van een spoor broom aanmerkelik 
woi'den versneld. 
De homologen van het maleïnezuui- gaan volgens onderzoekingen 
van FiTTiG e. a. uiterst gemakkelik en snel door belichting in een 
aether-chloroform-oplossing onder toevoeging van wat broom in de 
bijbehorende alkylfumaarzuren over. 
Omgekeerd kunnen de stabiele isomeren door bestraling in ver- 
schillende oplosmiddelen met ultraviolet licht in de labiele (cis-j- 
modifikaties worden omgezet ®). 
Het kwam mij nu interessant genoeg voor om na te gaan, hoe 
het glutakonzuur zich bij deze belichtingen zou gedragen. Daartoe 
werden de \ olgende proeven H genomen : 
1. een hoeveelheid glutakonzuur werd in een zeer dunne laag op 
wit glanspapier uitgespreid en na bedekking met een glazen plaat 
gedure]ide enige maanden belicht. Iedere maand werd van enkele 
proefjes het smeltpunt gekontroleerd ; na 6 maanden was dit nog 
volkomen onveranderd. 
2. 1.5 gram zuur (smpt. 134 — 136°) opgelost in 30 cc. water 
Averden in een buis van in iolglas van 14 Sept. 1915 tot 17 Febr. 
1) Vgl. ook Guïhzeit en Bolam : J. pr. (2) 54. 372 (1896) ; 58. 407 (1898). 
2) Vgl. Meyer-Jacobson I 2 pag. 417 — 418 
3) Ber. 36. 4267 (1903). 
i) Ber. 29. R. 1080 (1896). 
5) Ann. 304. 119. 149 (1899) 
®) Staarmer. Ber. 42. 4870 (1909). 
7) Aan Dr. W. D. Cohen betuig ik hier nogmaals mijn liartelike dank voor de 
bij de uitvoering der beide laatste proeven verleende hulp. 
