1546 
een groote dwarsgroeve, waarin 
liet achtergedeelte van den arcns 
parieto-occ. bijna gelieel verdwenen 
is, terwijl de incisnra par. occ. (iv) 
niet geheel in de diepte is verdwe- 
nen. Zoowel rechts als links ziet 
men deze, wat betreft het laterale 
gedeelte er van, nog aan de opper- 
vlakte liggen. Volgens de gebruike- 
lijke terminologie, zon deze dwars- 
groeve (A"), waarbij dns de over- 
gangswinding gedeeltelijk oppervlak- 
kig ligt, een onvolkomen aapspleet 
zijn. 
In fig. 2 zien we, dat de snleus interparietalis {ï-\-e) uitmondt in 
een dwarsgroeve (K) en dat de are lis parieto-occ. geheel in de 
diepte van deze groeve is verdwenen. De Z^groeve bij dit aap- 
embrjo is dns een volkomen ontwikkelde snleus siraialis. 
Fig. 2, Fig. 3. 
Fig. 3 geeft weer een geheel ander beeld. Ook hier is de sulc. 
interparietalis (/ -j- e) goed zichtbaar. Deze mondt echter in dit geval 
uit in een groeve, welke wel is waar, evenals bij fig. 2 en 1 dwars 
over de hersenoppervlakte loopt in'), doch in tegenstelling met 
die, den mantelkant niet snijdt. Ze wordt toch door een goed ont- 
wikkelde winding er van afgescheiden. Verder ziet men, dat niet 
alleen de incisnra par. occ. med. (/e.) geheel zichtbaar is, doch ook 
dat de arcns par. occ. (dns de winding om de incisnra) geheel aan 
de oppervlakte ligt. Operculiseering heeft hier dus niet plaats gehad. 
