1550 
Bij fig. 8 (embryo lengte 23.5 cm., gew. 251 gr.) is de aapspleet 
verder gevormd. Waar deze links even openstaat, blijkt duidelijk, 
dat men met een groeve te doen heeft. Rechts is de fissura simialis 
iets meer door mij geopend, en ziet men daarin twee voor ons 
belangrijke zaken. Eerstens dat de in groeve nog vrijwel 
geheel aan de oppervlakte ligt, en de ni^ groeve nog door een dunne 
winding van den mediaankant is afgescheiden. Ten tweede ziet 
men dat het achterdeel van den arcns-par. occ. (1" overgangswinding- 
Gratiolet), in de diepte is gedrongen {o), doch nog geheel intact is. 
Het voorgedeelte van den arcus ligt nog aan de oppervlakte {oö). 
Het eenige verschil tusscben fig. 7 en 8, is dns, dat het achterge- 
deelte van den arcus, dus ook de iucisura, in fig. 8 diepei- naar 
beneden is gedrongen dan in tig. 7. De aapspleet welke zich, zoo 
als blijkt, iets verder gevormd heeft, loopt dus niet langs den sulcns 
par. occ. lat. (va -t- vvT) in zijn geheel, doch gaat over in, verder 
over het naar beneden gedrongen gedeelte van den arcus par. occ. 
{0) en langs de incisura par. occ. naar de mediaan vlakte. 
Een verder ontwikkelingsstadium, dat ik gemakshalve demonstreer 
aan een pas geboren aapje, tig. 9 (lengte 27 cm., gew. 390 gr.), 
leert ons het volgende. 
Op de rechter hernispheer, waar de twee wanden uit elkander 
zijn gedrongen, zien wij in de diepte, dat in het achtergedeelte 
van den arcus par. occ., dus de overgangswinding, een verandering 
Fig. 9. Fig. 10. 
is gekomen, doordat deze als het ware in tweeën is gedeeld, elk 
stuk aangegeven door respectievelijk -|- en o. Daar tusschen ziet 
men een donker gleufje, dat bij verder openen van de aapspleet. 
