1555 
J Voorvlakte aapspleet. 
- ~ » Inknikkingslijn aapsleet. 
Achtervlakte aapspleet. 
0 ^. 0 ^ 
Fig. 13. 
lijkheid weergeeft, bewijst ons fig. 14 afkomstig van de verhande- 
ling van ZucKERKANDL, waar wij duidelijk zien, dat de / -j- e groeve 
{i op fig. J4) den bodem van de 
aapspleet kruist en overgaat op de 
achtervlakte. Het verschil tnsschen 
fig. 12 en 14 is duidelijk en spreekt 
voor zich. Ook Koiilbrugge heeft 
het overgaan van groeven op de 
achtervlakte van de aa|)spleet gezien 
en hij schrijft op bl. 223 ,,dan sieht 
man wie die m Fnrche sclirüg in 
das Opercnlnm einschneidet.” Ook 
op bl. 221 wijst hij er op, dat de 
Fig. 14. eerste overgangswinding op het oper- 
culum over kan gaan. 
Fig. 13 geeft ons' dns net het omgekeerde van wat op fig. 'il ge- 
vonden wordt, n.1. dat een gedeelte — het candale — van den 
lobus parietalis, in 13 gevonden wordt op de achtervlakte, daaren- 
tegen bij 11 op de voorvlakte van de aapspleet. 
Tnsschen deze vormen heeft men natuurlijk alle overgangen. Zoo 
geeft fig. 10 uit mijn verzameling, eveneens een macacus, het 
tusschenliggende stadium, n.1. dat de m -]- vi' groeve gelijk ligt 
met den bodem van de aapspleet. De voorvlakte wordt hier geheel 
gevormd door de parietaal, de achtervlakte door de occipitaal kwab. 
De door mij gegeven voorbeelden bewijzen dus, dat al moge bij 
apen van eenzelfde soort, met een sterk ontwikkelde m -)- ni' groeve. 
100 * ' 
