1571 
weerstand, die de omliggende oseillatoren op het in ’t bijzonder 
beschouwde electron uitoefenen. Deze benadering wordt door Lorentz 
later in de berekening ook toegepast. Natuurlijk is ze evenwel voor 
een verdund gas veel aannemelijker dan voor de vrij dichte ongeveer 
kritische toestanden. 
Beschouw eerst één molecuul in den oorsprong van coördinaten, 
dat een wisselend moment in de ^^-richting draagt 
p, =p„sin/rf (6) 
Met behulp van bekende formules voor de potentialen (p en a vindt 
men dan voor een punt x, y, z op afstand r 
De som van deze twee uitdrukkingen met het negatieve teeken 
geeft de ^^-component van de electrische kracht. Laat nu het inval- 
lende licht van de negatieve .r-as komen, dan zal de phase van het 
wisselende moment van een molecuul in ,r, y, z zooveel vroeger 
zijn dan van één waarvoor a:' = 0 is, als beantwoordt aan een weg- 
verschil yx, waar y de brekingsindex van de stof is. Dus 
■ 7 f 
Px,i/,z = /«o sm A I t — — 
De electrische kracht die dit moment in den oorsprong geeft, is 
blijkbaar gelijk aan de reeds berekende in x, y, z van een moment 
in O. Termen met sin kt in die kracht zullen geen weei'stand tegen 
de beweging (6) opleveren. Daarom behoeven alleen de teianen met 
Po 
cos kt verder beschouwd te worden. Voor den coëfficiënt van — cos 
4/1 
wordt gevonden 
— k 
+ ' ; sin — + r) 
J c 
k r^- k 
cos~{y.v -j- r) (7) 
c r‘‘ G 
4. De uitdrukking (7) zou men over alle moleculen, behalve dat 
in de oorsprong, moeten sommeeren. Men kan ook dadelijk de ge- 
middelde waarde van die som gaan zoeken, door met de gemiddelde 
dichtheid in {.x,y,z) te vermenigvuldigen en dan over de geheele 
ruimte te integreeren. Maar hier doet zich het bezwaar voor dat de 
integralen niet convergeeren. 
Daarom maken we gebruik van het bekende feit, dat geen extinctie. 
