1572 
en dus ook geen weerstand tegen de bevv^eging van de electronen, 
optreedt, wanneer de oseillatoren geheel gelijkmatig over de ruimte 
verdeeld zijn. Het verschijnsel dat we zoeken te berekenen kan dus 
alleen veroorzaakt worden door de afwijking van de homogene ver- 
deel ing, die door de werking van het molecuul in den oorsprong 
veroorzaakt wordt. De dichtheids-afwijking op een afstand 
r is juist g[r). We vermenigvuldigen dus (7) met ^ en met het 
volume-element dx dy clz en integreeren over de geheele ruimte. 
Neem daarvoor spherische coördinaten, zóó dat 
w r cüs d- V = '>' ^ sin q> z = r sin i)- cos (p 
dan is de integratie over cp zonder meer uit te voeren en er blijft 
¥ Scos^ö--! 
— r(l -h eos^ i)) 
r 
sin | — (l-hfxcosil)r 
/.• 
-| — (3 cos .‘> — 1) cos —(1 -|- F 
( 8 ) 
Hierin heb ik voor y de waarde (5) gezet en dan de integraties 
over r uitgevoerd. Van de vrij omslachtige berekening wil ik slechts 
vermelden, dat daarbij de. integraties van 0 tot é — het gebied waar 
de integralen die in (5) voorkomen, veranderlijk zijn — afzonderlijk 
uitgevoerd worden, en dat voor de integralen van 6 tot oo, die van 
het type van de integraalcosinus zijn, benaderde waarden kunnen 
gebridkt worden, omdat d klein is. 
De dan verkregen uitdrukking in cos d- bevat veel termen, die bij 
de verdere integratie over i> niets opleveren. De overige kan men 
tot een integraal van een rationale breuk in cos »> herleiden, en deze 
geeft ten slotte de volgende uitkomst voor (8) 
F k\ 
'l6a^ c 
4-4fi-2 — 4afi-2 + 
in + 1)2+ a 
(fx — 1)2+ a_ 
• (9) 
waarin a = — ^ gesteld is. 
De vorm (9) levert de weerstandskracht bij vermenigvuldiging met 
Po 
4^ 
cos/;!! en daaruit kan dan verder de verbruikte energie gevonden 
worden. De grootheid blijft daarbij echter nog onbekend. Deze 
kan gevonden worden doordat ook de brekingsindex jt afhangt van 
de trillingen die de electronen uit voeren. Zoo vindt men bv. voor 
het kritisch punt, waar a = 0 en F= 1 is 
