1573 
ft + in 
_ 4 - 4,x-^ -r 2 (ft + fift-^ + f/-3) I 
ft — IJ 
dus eeii extinctie omgekeerd evenredig met en die verder direct 
van de grootheid s afliangt, evenals dat l.c voor de opalescentie 
gevonden werd. 
Het was echter vooral te doen om de wijze, w'aarop de extinctie- 
coëfticient bij nadering tot het kritisch punt toeneemt. Daarvoor is 
het voldoende het verloop van de uitdrukking tusschen vierkante 
haken in (9) na te gaan. De grootheid 
2(1— i'J 
kan men daarbij als maat voor den „afstand tot het kritisch punt” 
gebruiken. Voor groote waarden van kan men de logarithrae in 
die uitdrukking naar dalende machten van ontwikkelen. Bij uit- 
werken blijkt dan, dat eerst de term met a~‘^ een van nul ver- 
schillenden coëfficiënt heeft, en men voor groote waarden van voor 
de geheele uitdrukking kan nemen 
64 64 
-3- — y (lÖ) 
nv (p^ — 1)^ 
16p 
Behoudt men alleen den eersten term, dan zal deze een extinctie 
omgekeerd evenredig met 'J — F geven, zooals behoort. 
In mijn dissertatie heb ik extinctie-nietingen aan een vloeistof- 
mengsel graphisch voorgesteld door de omgekeerde waarde van h 
uit te zetten als functie van 7' — Th. Dan ontstond vrij nauwkeurig 
een rechte lijn, die de temperatuur-as sneed beneden Th- Past men 
dezelfde methode op de grootheid (10) toe, dan vindt men voor de 
ontwikkeling van de omgekeerde waarde van (10) 
3 
64 
3 
64 
(p + p-J H- 
( 11 ) 
Dit is een rechte lijn die de as snijdt voor a= — (p + J- 
Waarneming van het met deze waarde overeenkomende, geëxtrapo- 
leerde, temperatuurverschil zal dan inderdaad de grootheid s doen 
kennen. Dat de hier gebruikte ontwikkeling voor groote waarden 
van a practisch vrijwel voldoende zal zijn, blijkt uit de volgende 
waarden P van de uitdrukking in (9), die streng berekend zijn met 
P = l,l, wat voor veel stoffen dicht bij de werkelijke waarde ligt. 
Daarnaast vindt men de omgekeerde waarde en diezelfde groot- 
heid, zooals die uit de rechte lijn (asymptoot van de kromme) zou 
