1592 
het schip op de kaart heeft afgeleid, en eindelijk een kalender waarin 
voor eiken dag van het jaar de lengte en de declinatie van de zon 
zijn opgegeven. In deze tafels wordt ondersteld dat het jaar 366 
dagen bevat, zoodat voor de jaren die geen schrikkeljaar zijn de 
opgaven niet geheel juist zijn, maar met het oog op de nauwkeu- 
righeid die toen ter tijde bij de breedtebepalingen kon worden be- 
reikt, is de fout niet groot, en zoo heeft men de juistheid der opga- 
ven aan de eenvoudigheid van het gebruik opgeotferd. Het werk is 
dus blijkbaar ingericht voor het gemakkelijk gebruik door zeevaarders. 
Men zou nu kunnen ineenen dat deze zonsdeclinaties waren ontleend 
aan de Ephemeriden en de Tabulae directionum van Regiomontanus, 
zoodat deze indien niet onmiddellijk, dan toch middellijk door de 
Fortugeesche zeevaarders waren gebruikt. Het blijkt echter dat de 
helling van de Ecliptica die aan de portugeesche tafels ten grondslag 
ligt 23°33' bedi'aagt, terwijl bij de tcifels van Regiomontanüs voor 
de grootte van die helling 23 30' is aangenomen, zoodat het verband 
van beide tafels is uitgesloten. 
Behalve van het te Munchen gevonden exemplaar van het Regle- 
ment, heeft Bensacde ook den pliotographischen herdruk bezorgd van 
een ander zeldzaam Portugeesch werk, namelijk den ,,Alinanacli 
perpetuum” geschreven door Abraham Zacuto, die van 1474 tot 
1492 hoogleeraar te Salamanka was. Dit werk was oorspronkelijk 
in het Hebreen wsch geschreven, doch is in het Portugeesch vertaald 
door den bovengenoemden Joseph Vizinho die lid uitmaakte van de 
door Koning Joan II ingestelde commissie voor het bevorderen der 
zeevaartkunde. Het exemplaar dezer Portugeesche vertaling is in 
1496 te Leiria gedrukt. 
In dit werk vindt men uitvoeriger tafels voor de plaatsen van 
de zon naar een cyclus van vier jaren, drie gewone jaren en een 
schrikkeljaar, en zelfs is eene kleine verbetering aangebracht voor 
den overgang van den eenen cyclus van 4 jaren tot den volgenden, 
daar dan de zonneplaats nog een weinig veranderd is. 
Van deze tafels van Zacuto, die ook uitgaan van een helling van 
de ecliptica van 23°33', zijn nu blijkbaar de tafels van het Reglement 
van het astrolabium afgeleid, evenwel met eenige vereenvoudigingen, 
daar deze laatste voor elk jaar, schrikkeljaar of gewoon jaar, moeten 
dienen. 
Hoogstwaarschijnlijk zijn aan de exemplaren van het Reglement 
en ook aan de tafels van Zacuto, die we thans kennen, oudere uit- 
gaven voorafgegaan. Zoo werd in een brief van 1 Mei 1500 dooi- 
den stuurman van Pedro Aevarez Cabral gewag gemaakt van eene 
breedtebepaling in Brazilië op 17° zuider breedte die, zooals hij 
