1595 
Zoodra het punt 5 echter binnen driehoek 234 komt, eindt men: 
2 “h 3 -|- 4 ^ 5 j 
234 
235 
245 
345 
Doorloopt evenwicht (1) = 2 -j- 3 4 -j- 5 in fig. 2 (II) van het 
invariante punt uitgaande kurve (1) dan wordt de A'erdeeling der 
velden dus eerst aangegeven door reactie (1). Van kurve (1) gaan 
dus, zooals in fig. 2(11) ook geteekend, naar de eene zijde <le velden 
234 en 235, naar de andere zijde de velden 245 en 345 uit. 
Verwijdert men zich op kurve (1) verder van het invariante punt, 
dan kan in plaats van reactie (1) nu reactie (2) optreden. Het veld 
235 zal nu van uit dit gedeelte der kurve (1) niet meer zooals in 
fig. 2 (II) geteekend, naar rechts gaan, maar naar links. Dit veld zal 
dus eene eigenaardigheid vertonnen, waarop wij later terug komen. 
Als het evenwicht (1) in fig. 2 (II) kurve (1) doorloopt, dan doorloopt 
punt 5 in het concentratiediagram eene kurve, die wij 5^^) zullen 
noemen ; hebben de andere phasen eveneens eene veranderlijke 
samenstelling, dan doorloopt elk hunner eveneens eene kiirve. De 
phasen 2, 3, 4 en 5 van het evenwicht (Ij doorloopen iji tig. 1 (II) 
dus de kurven 2(i), 3(i), 4(iJ en 5V). Hierdoor kan de vierhoek 
2345 op verschillende wijzen gedeformeerd worden, zoodat de reactie 
in het evenwicht (1) op vele wijzen kan veranderen. 
Doorloopt het evenwicht (2) = 1 -[- 3 -j- 4 -j- 5 in het P, T-di; gram 
kurve (2), dan doorloopt elk der punten 1, 3, 4 en 5 in het con- 
centratiediagram eene kurve 3 4^^) en 5' 2 ). 
Daar ditzelfde ook geldt voor de andere evenwichten (3), (4) en 
(5), gaan van elk der punten 1, 2, 3, 4 en 5 in het concentratie- 
diagram dus vier kurven uit. 
Hieruit blijkt dus dat, op eenigen afstand van het invariante punt 
in het P,-(r-diagram, verschillende vormveranderingen van de vier- 
hoeken van het concentradiagram kunnen optreden, waardoor de 
verdeeling der velden in het P, P-diagram gewijzigd wordt. Wij 
noemen dit de deformatie der velden. 
Om deze beschouwingen nader toe te lichten nemen wij een een- 
voudig voorbeeld nl. een ternair stelsel, in welks invariant punt 
de phasen: 
waterdamp = G, oplossing =: P en de zouten Z^, en Z^ optre- 
den. Wij nemen aan dat deze phasen ten opzichte van elkaar liggen 
als in fig. 1, Wij hebben nu de monovariante evenwichten: 
