1597 
Het P, J'-diagram is in fig. 2 geteekend ; men kan het ge- 
raakkelijk op verschillende manieren afleiden. Het voldoet natuurlijk 
ook aan den regel der diagonale volgorde. De phasen vormen in 
tig. 1 n.1. een monoconcaven vijfhoek [zooals in fig. 3 f//)] met de 
zijden G Z^, Z^, Z^ Z^, Z^ L en L G. Doorloopt men dezen 
vijfhoek in diagonale richting, dan vindt men dezelfde volgorde als 
de kurven in fig. 2. 
Uit eene vergelijking van fig. 3 {11) en 4 {H) [men bedenke dat 
de fig. 4 (II) en 6 {II) met elkaar verwisseld moeten worden] blijkt 
dat {Z^) en {Z^) en evenzoo {Z^) en {G) een bundel moeten vormen. 
Wij teekenen in het P, P-diagram nu alleen de velden die vloei- 
stof en damp bevatten. Het veld Z^ L G ligt tusschen zijn grens- 
kurven {Z^) en {ZZ, het veld Z^ L G tusschen {Z^) en (if,); liet 
veld Z^ L G tusschen {Z^) en {Zij. 
Wij trekken in het P, P-diagram nu eene verticale lijn ; deze is 
in fig. 2 gestippeld. Voor zoover deze in het veld Z^^ L G ligt, 
stelt zij het evenwicht Z^ L G bij constante temperatuur voor, dus 
alle oplossingen, die bij die temperatuur onder eigen dampdruk met 
vast Z^ verzadigd zijn. In het concentratiediagram (fig. 1) worden 
deze oplossingen voorgesteld door eene kurve, de ,,verzadigings- 
kurve van Z^ onder eigen dampdruk”. [Voor eene uitvoeidge be- 
schouwing dezer kurven zie men de verhandelingen I — XV 111 over 
,,ternaire even wichten”.] 
In fig. 1 stelt kurve fa de oplossingen voor, die bij de tempera- 
tuur Ta, kurve dl de oplossingen, die bij P/, kurve Lp de oplos- 
singen, die bij Pl met vast Z.^ onder eigen dampdruk verzadigd 
zijn; enz. Alle gestippelde kurven, die in fig. 1 van cL en La uit 
naar links gaan, zijn dus verzadigingskurven van Z^ onder eigen 
dampdruk. Alle gestippelde kurven tusschen La en Lh zijn verzadi- 
gingskurven onder eigen dampdruk van Z^, b.v. de kurven agh en dvi. 
Alle gestippelde kurven, die van cL en Lb uit naar rechts gaan, 
zijn verzadigingskurven van Z^ onder eigen dampdruk. In fig. 1 
ligt het bivariante veld Z.^LG dus links van de kurven cL en La-, 
het bivariante veld Z. 2 LG dus tusschen de kurven La en Lb-, het 
bivariante veld Z^LG rechts van de kurven cL en Lb. 
De velden Z.^LG en Z.^LG bestaan in stabielen toestand dus 
zoowel boven als beneden de temperatuur Tl van het invariante 
punt; het veld Z^LG echter alleen boven deze temperatuur. Dit is 
ook in overeenstemming met het P,P-diagram; hierin snijdt eene 
lijn, evenwijdig aan de P-as, bij temperaturen beneden Ti alleen 
de velden Z^LG en Z^LG-, bij temperaturen boven Ti behalve deze 
ook nog het veld 
