1598 
Wij hebben vroeger afgeleid dat eene verzadigingsknrve onder 
eigen dampdriik een maximum- en een minimnmdrnkpunt vertoont; 
deze punten liggen op de conjugatielijn vast — damp. Op de in fig. 1 
geteekende deelen dezer korven treden alleen maximumdrukpnnten 
op. [Men vergelijke deze tiguur met fig. 1 in mededeeling XV over 
,,Evenwicliten in ternaire stelsels”]. De verzadigingsknrven onder 
eigen dampdruk van hebben hun maximumdrukpunt dus op de 
lijn GZ^. Op kurve hK moet de drnk dus in de richting der pijltjes 
toenemen en in It een maximum zijn. Hetzelfde geldt voor de andere 
korven van het veld Z^LG. Op kurve cii komt echter geen druk- 
maximum voor; dit is hier metastabiel. Daar dit echter op de lijn 
GZ^ moet liggen, zoo volgt dat de druk van u uit naar c moet 
toenemen. 
Tn het veld Z^LG moeten de knrven hun maximumdrukpunt op 
de lijn GZ^, in het veld Z^LG op de lijn GZ^ hebben; hieruit 
volgt dat de druk langs de korven toeneemt in de richting der pijlen. 
Beschouwen wij nu het veld Z^LG. Bij T qïi P verandering 
blijven in fig. 1 de phasen Z.^ en G op hun plaats, de oplossing L 
doorloopt echter het veld tusschen de kuiu'en La en Lb. Driehoek 
ZJM kan zijn hoekpunt L dus nu eens aan de eene en dan eens 
aan de andere zijde van de lijn GZ^ hebben en toevalligerwijze ook 
op deze lijn. 
In , het 7^, 7^-diagram (fig. 2) ligt ditzelfde veld tusschen de korven 
ia en ib ; in tig. 3 is dit veld, met zijne grenskurven {Z^) = tb 
en {Z^) = ia nog eens geteekend. Wij nemen in deze tiguur op ib 
een punt in en op ia een punt d, overeenkomend met de punten 
Fig. 3. 
