1600 
BeschouAvt men het evenwicht Z^LG in zijne geheeie uitgebreidheid, 
nl. zonder er op te letten welke deelen stabiel of metastabiel zijn, 
dan breidt elk blad van dit veld zich over de kurven {Z^) en iZ^) 
uit. De keerlijn van dit veld heeft een vorm, zooals knrve xyzu in 
lig. 5 ; men denke» zich de kurven ia en ih geheel binnen deze 
keerlijn en het raakpunt d uit tig. 3 tnsschen x en y in fig. 5. 
Wij hebben in fig. 3 nu een voorbeeld van wat wij boven de 
deformatie van een veld hebben genoemd ; men ziet dat deze hier 
samenhangt met het optreden van punt d, in tig. 1 het snijpunt van 
kurve La met de lijn GZ^. 
In het invariante punt, en ook zoolang als de vloeistof van het 
evenwicht {Z^) = ^ “h ^ door een punt van kurve Ld 
wordt voorgesteld, is de reactie in dit evenwicht {Z ^) : 
Z^ Z^ G 
Wordt de vloeistof echter voorgesteld door het punt d, dan is 
de reactie : 
L-:^z,^G 
en als de vloeistof door een punt van da wordt voorgesteld: 
L"^ Z^ Z^ G. 
Doorloopt het evenwicht {Z^) dus de kurve La, dan krijgt de 
phasen reactie in het punt d eenen anderen vorm. In het P, T'-diagram 
begint dan ook, zooals uit fig. 3 blijkt, de déformatie van het veld 
in het punt d. 
Wij hebben vroeger afgeleid: elk veld, dat eene kurve bedekt, 
bevat de phase In fig. 3 bedekt het veld Z^LG echter de kurve 
Z^) [nl. het stuk da\ en toch bevat dit veld niet de phase Z^. Houdt 
men echter rekening met de eerste voorwaarde, nl. dat men alleen 
punten mag beschouwen, die niet te ver van het invariante punt 
liggen, dan bedekt dit veld Z^LG de kurve (iT,) ook niet. 
Nu kan men zich het punt d wel in de nabijheid van i denken, 
maar niet er mede samenvallend. Immers, in dit geval zou in fig. 1 
het punt L met punt d samenvallen ; drie der vijf phasen van het 
invariante evenwicht nl. G, L en Z^ zouden dan op eene rechte 
lijn liggen, zoodat het in\ariante evenwicht eene bijzonderheid zou 
vertoonen, die wij tot nog toe hebben buitengesloten. Immers in de 
drie typen van concentratiediagrammen, die in de fig. 1 (II), 3 (II) 
en 5 i^II) voorgesteld zijn, liggen geen drie punten op eene rechte 
lijn. Is dit wel het geval dan hebben wij een overgangstjpe, waarop 
wij later terugkomen. 
Wij zullen nu ook nog aantoonen, dat bok de bovengenoemde 
tweede voorwaarde in sommige gevallen eene beteekenis heeft. 
/ 
