160 J 
Wij beschouwen daartoe het bivariante v^eld Z^LG. In het P,T- 
diagram (fig. 2) ligt dit veld tiisschen de kurven ic en ib en breidt 
zich over de kurven (6r) en {Z^) uit. In tig. 4 is dit veld met zijn 
grenskurven nog eens geteekend; de andere kurven zijn weggelaten. 
Wij nemen nu eene temperatuur hooger dan Tg (fig. 1). Neemt 
men Tx=Tb dan wmrdt de verzadigingskurve onder eigen damp- 
druk van Z^ in het concentratiediagram (fig. 1) voorgesteld door 
kurve hhk en in het PjT-diagram (fig. 4) door de lijn bhk, even- 
wijdig aan de P-as. 
üit fig. 1 blijkt dat de druk in het punt h hooger is dan in h, 
in fig. 4 moet h dus hooger dan h liggen. 
Neemt men Tl= Ti , dus de temperatuur van het inva- 
riante punt, dan wordt de verzadigingskurve onder eigen dampdruk 
van Z^ in fig. 1 d'oor kurve Zyg, in fig. 4 door de rechte lijn viq^ 
voorgesteld. 
Daar uit fig. 1 blijkt dat de druk in v hooger is dan in punt L, 
moet in fig. 4 het punt v dus hooger liggen dan i. Daar dit geldt 
voor elke temperatuur Tx hooger dan Tg moet het veld Z^LG dus 
eene keerlijn hebben, die in fig. 4 door kurve evh voorgesteld is. 
Wij nemen nu eene temperatuur Ty lager dan Tg b.v. Ty = Tg. 
In fig. 1 is de verzadigingskurve onder eigen dampdruk door cii 
voórgesteld ; hieruit blijkt dat de druk van c uit afneemt, zoodat 
in fig. 4 het punt u beneden c moet liggen. 
Het bivariante veld Z^LG heeft in fig. 4 dus boven Pg een geheel 
anderen vorm dan beneden Tg. Beneden Tg gaat het nl. van zijne 
grenskurve [dus van het stuk ce op kurve {Zk)\ naar beneden; 
