1603 
alle eigenschappen nu weer doorgaan, zoolang als de vloeistof van 
het evenwicht Z^LG door een punt van evlihL wordt voorgesteld. 
De vloeistof mag hare samenstelling van L (fig. J) uit dus slechts 
veranderen tot aan de lijn eZ^-, op deze lijn vertoont het evenwicht 
dan ook iets bijzonders; de driehoek Z^LG gaat hier nl. over in 
eene rechte lijn. 
In onze vroegere beschouwingen hebben wij overal aangenomen 
dat elk punt van een veld, b.v. slechts een enkel bivariant 
evenwicht {F-^^F^) voorstelt. Dit is ook het geval, als men in fig. 3 
een punt van het veld Z^LG tusschen de kurven ia en ib neemt, 
echter niet meer, als dit punt tusschen da en dg ligt. Hel stelt dan 
twee evenwichten Z^LG voor, die van elkaar verschillen door de 
samenstelling der vloeistof L. De vloeistof van het eene evenwicht 
ligt in fig. 1 aan de eene, die van het andere evenwicht aan de 
andere zijde van de lijn dZ .^^ . 
In tig. 4 'stelt elk punt van het veld Z^LG, dat binnen ligt, 
twee evenwichten Z^LG voor; de vloeistof van het eene evenwicht 
ligt in fig. 1 aan de eene, die van het andere evenwicht aan de 
andere zijde van de lijn eZ ^ . Al neemt men dit punt binnen evhhi 
nog zoo dicht bij het punt i, toch blijft het twee verschillende even- 
wichten voorstellen. Het punt i zelf stelt ook nog twee verschillende 
evenwichten voor; in het eene heeft de vloeistof de samenstelling 
door punt L in fig. 1 aangegeven ; in het andere ligt de vloeistof 
ergens op vq. 
Hieruit blijkt dat deze eigenschap weer wel doorgaat, als men in 
fig. 3 op de eerste en in tig. 4 op de tweede voorwaarde let. 
Na deze bespreking van enkele voorbeelden beschouwen wij nu 
het algeraeene geval. Wij nemen daartoe het veld 
{f\F,) = F,F + ...Fn+2 
eerst in zijne gelieele uitgestrektheid, dus zonder er op te letten 
welke deelen stabiel of metastabiel zijn. Als alle phasen eene onver- 
anderlijke samenstelling hebben, dan kan er bij P en T verandering 
niets bijzonders gebeuren ; wel echter als een of meer phasen met 
veranderlijke samenstelling optreden. Wij nemen van het evenwicht 
{F^F^) een komplex X en veranderen bij constante T den druk, bij 
constanten P de temperatuur. De phasen van dit komplex veran- 
deren nu hunne samenstelling; wij kunnen ons nu voorstellen dat 
op een zeker oogenblik tusschep hen eene phasen-reactie mogelijk 
wordt. Dit is b.v. het geval als in een binair stelsel twee punten, 
die eerst gescheiden liggen, gaan samenvallen ; als in een ternair 
stelsel drie punten, die eerst een driehoek vormen, op eene rechte 
