1613 
— van welke de eerste volkomen asymmetrisch zijn, terwijl de 
laatste enkel centrische symmetrie bezitten, - — zullen zich ten opzichte 
van het buigingsverschijnsel der Röntgenstralen, natuurlijk geheel en 
al op dezelfde manier moeten gedragen. Aangezien nu echter het 
symmetrie-centrum der struktuur in de Röntgenbeelden op geenerlei 
wijze tot uitdrukking kan komen, zoo zullen alle Röntgenogrammen, 
bij elke orienteering der onderzochte plaatjes, volkomen 
moeten schijnen. 
Van de triklien-pediale klasse stonden ons geene representanten 
ten dienste, daarentegen werden uit de triklien-pinakoïdale klasse 
door ons de kristallen van kopervitriool {bE.^0) knliumhiclhro- 
maat onderzocht. 
Kopervitriool: CuSO^ + heeft de volgende parameters: 
a:è:c = 0,5721:1: 0,5554; «^82°5'; i3 = 107°8'; 7=102°41'. 
Kaliumbichr ornaat : is evenals het vorige zout, licht in 
goede, homogene kristallen te verkrijgen. Zij hebben de parameters: 
( 2 : è:c = 0,5575: 1:0,5511; « = 82°0' ; = 90°51 ' ; y = 83°47', en 
eene volkomen splijt baarheid volgens jOlO}. 
Van beide kristallen werden planparallele plaatjes vervaardigd, 
welke evenwijdig aan de drie pinakoïden JlOOj, |010j en |001| waren; 
die van het kopersidfaat waren resp. : 1,08, 1.03, en 0.94 m.M. dik ; 
die van het kaliumbichr o maat: 0.68, 0.67, en 0.65 m.M. 
De verkregen Röntgenbeelden zijn in de fig. 1, 2 en 3 op Plaat I, 
en in fig. 5, 6, en 7 op Plaat 11 weergegeven. De onsymmetrische 
bouw der zes diffraktie-beelden is zonder meer terstond erkenbaar; 
opvallend is daarbij, dat in alle zes gevallen de habitus dezer beel- 
den oppervlakkig beschouwd, zeer veel op dien van door éen enkel 
symmetrie-vlak gekenmerkte beelden van monokliene kristallen gelij- 
ken. Nochtans is de algeheele intensiteits-verdeeling der vlekken eene 
zóódanige, dat aan de asymmetrie der buigingsbeelden niet getwijfeld 
kan worden. 
Hiermede is dus ook de overeenstemming tusschen theorie en 
proefneming voor het geval van trikliene kristallen genoegzaam 
bewezen. Het heeft weinig zin, om meerdere representanten dezer 
soort op dezelfde wijze te onderzoeken ; zoodat hiermede thans onze 
stelselmatige proefnemingen tot een einde komen. 
\ 2. Als aanvulling onzer vroegere onderzoekingen wenschen 
wij echter hier nog de resultaten te publiceeren, welke door ons 
verkregen zijn met een aantal rhombische mineralen, n.1. met bron- 
ziet, diaspoor, manganiet, antimoniet en olivijn. Vervolgens zullen 
wij nog even terugkomen op de buigingsbeelden van het rechts- 
