1615 
over den invloed der lichtstraling op het elektrisch geleidings- 
vermogen] van dit in vele opzichten zoo merkwaai’dige mineraal. 
Wij onderzochten eene splijtingslarael parallel aan (010), welke niet 
dikker dan 0.43 niM. was. Ondanks de aanwezige knikkingen parallel 
aan het glijdingsvlak (001), bleek het buigingsbeeld toch volkomen 
normaal te zijn ; het is in tig. 16 op Plaat IV, en in stereografische 
projektie in fig. 7 op Plaat V afgebeeld. Men zon dit feit als bewijs 
kunnen aanvoeren voor de juistheid der voorstelling, dat bij afschui- 
ving langs uitgesproken glijdvlakken, de inwendige struktuur niet 
gewijzigd wordt, en de molekuul-lagen geheel parallel aan zich zelve 
blijven. 
Uit een fraai kleurloos oUvyn-kristal, afkomstig van Boliemen, werd 
een plaatje parallel (010) geslepen (dikte: 1.33 mM.) en doorstraald. 
Het zeer fraaie Rontgenogram van dit silikaat, welks samenstelling -. 
71 Mg^ SiO^ -j- m Fe^ SlO^, en welks parameters : a : b : c = 0,4657 : 
0,5865 zijn, is in fig. 8 op Plaat V weergegeven. Ook hier is de 
normale sjunmetrie terstond erkenbaar; zoodat de resultaten, met 
deze rhombische kristallen verkregen, kunnen beschouwd worden 
een algeheele aanvulling onzer vroegere ^) proefnemingen te zijn, 
waarbij de juistheid der theoretische afleiding, óók in hef geval van 
rhombische krisfallen, werd aangefooad. 
§ 3. Reeds vroeger ‘) hebben wij gewezen op de eigenaardige 
anomalie, welke door ons bij de buigingsbeelden van een plaatje 
parallel (1210) uit een /(;?t;nrfe-kristal van den St. Gotlinrd geslepen, 
was gevonden, en die daarin bestond, dat het beeld niet slechts eene 
enkele twee-tallige symmetrie-as, loodrecht op het vlak van de foto- 
grafische plaat bezat, maar bovendien óók nog twee onderling lood- 
rechte symmetrie-vlakken. Destijds werd het vermoeden uitgesproken, 
dat deze anomalie vei-klaard zou moeten worden uit de omstandig- 
heid, dat het onderzochte plaatje afkomstig zou zijn van eene poly- 
synthetische tweeling, volgens de zgn. braziliaansche tweelings-wet, 
Inderdaad laat zich bij die onderstelling» de schijnbare verhooging 
der symmetrie van het beeld, gemakkelijk verklaren. Echter konden 
wij destijds geen onmiddellijk bewijs voor de juistheid dier onder- 
stelling leveren, aangezien het door ons verkregen, inet zeer fraaie 
Röntgenbeeld van een plaatje parallel aan (1010), óók naar twee 
onderling loodrechte vlakken symmetrisch scheen te zijn. Sindsdien 
hebben wij twee, met de grootste zorg georienteerde kwarts-plaatjes. 
1) Deze Verslagen, 24. 460 e.v. (Sept. 1915). 
2) Deze Verslagen, 24. 450 — 452. (Sept, 1915) 
