1617 
teit in oplossing wordt aangetroffen, zooals bij de vroeger door ons 
onderzochte gevallen: rietsuiker, wijnsteenzuur, enz.) steeds het 
geval was. Als zoodanig is deze waarneming eene gewenschte aan- 
vulling der vroegere, op zulke monokliene kristallen betrekking 
hebbende onderzoekingen. 
Ook hier blijkt het beeld parallel aan (001) één vertikaal sj^m- 
metrie-vlak te bezitten, ondanks het feit, dat de kristallen zelve 
alleen maar eene twee-tallige as hebben ; een feit, dat opnieuw de 
principieele juistheid der in genoemde verhandeling getrokken besluiten 
in het licht stelt. 
Laboratoria voor Natuurkunde en voor Anorganische 
en Fysische Chemie der Rijks- Universiteit. 
Groningen, 15 Februari 1916. 
Scheikunde. — De Heer J. Böeseken biedt, mede namens den 
Heer A. H. Kerstjens, een raededeeling aan over : ,,Z)6 
stof-ionen-concentratie van enkele complexe polyhydroxy-hoor- 
zuurop lossingen . ’ ’ 
Het door één onzer gevonden verband tusschen den invloed, dien 
een aantal polyhjdroxy verbindingen uitoefenen op de electrische 
geleidbaarheid van het boorzuur (waardoor het mogelijk bleek iets 
naders te weten te komen over de configuratie dezer hydroxyver- 
bindingen) maakte het wenschelijk de oorzaak van de geleidbaar- 
heidsverandering nader te preciseeren. 
Naar hetgeen gevonden werd, hetwelk overigens reeds uit waarne- 
mingen van anderen bekend was, wordt het boorzuur veelal een krach- 
tiger zuur en moet dus de vermeerdering van de concentratie der 
H-ionen als de belangrijkste oorzaak der geleidbaarheidsvermeer- 
dering worden aangemerkt. 
Daarnaast zijn echter ook geringe geleid baarheidsverminderingen 
vastgesteld, die dan geweten kunnen worden, eensdeels aan de vor- 
ming van complexe ionen met kleinere transportgetallen, anderdeels 
aan een grootere viscositeit van het medium. 
Wij hebben ons nu in de eerste plaats tot taak gesteld de H-ionen- 
concentratie van enkele uiteenloopende gevallen te bepalen en deze 
waarden te vergelijken met degene, die uit de bepalingen der 
geleidbaarheid kunnen worden berekend. 
De H-ionen-concentratie werd afgeleid uit de electromotorische 
2) Deze Verslagen, 24. (Jan. 1916). 
