j624 
Recudl 34, 277 [1915] ). Door schudden der aetherische oplossing 
onder afkoeling met beenderkool kon het ten naaste bij kleurloos 
worden verkregen : Smp = 140°. 5. 
De geleidbaarheid werd op de meermalen beschreven wijze bepaald, 
(zie tabel p. 1623). 
Vergelijkt men de waarde van de geleidbaarheid der 0.5-molaire 
hydroxy-hydrochinon + 0.5 ra. HgBOj-oplossing met die der overeen- 
komstige oplossingen van pyrocatechine en pyrogallol (399.6 met 
555.2 resp. 608.9), dan is deze wel iets kleiner, maar toch van 
dezelfde orde van grootte, zoodat het hydroxy-hydrochinon zich geheel 
normaal aansluit bij de overige orthodihydroxy-benzolderivaten. 
Delft, Maart 1916. 
Scheikunde. — De- Heer J. Böeseken biedt, mede namens de Heeren 
A. H. Kbrstjens en C. E. Klamer^), een mededeeling aan over : 
„De configuratie van a-galactose en a-fructosey 
Een onzer heeft in een voorgaande verhandeling den invloed van 
de polyhydroxy-verbindingen op de geleidbaarheid van het boorzuur 
gebezigd om de configuratie van de «- en van de jl-glucose vast te 
stellen. 
Uitgaande van de veronderstelling, dat een positieve invloed be- 
werkt wordt door de vorming van complexe zuren en dat deze 
in de hand gewerkt wordt door een gunstige ligging der hydroxyl- 
groepen, kon verw^acht worden, dat rietsuiker en raffinose posi- 
tieven invloed zouden uitoefenen, daarentegen de splitsingsprodukten 
dezer suikers wèl. 
In de niet-rediiceerende poly sacchariden liggen nl. de hydroxylgroepen, 
gebonden aan aangrenzende C-atomen, welke deel uitmaken van 
de hydrofuraanringen, nergens aan dezelfde zijde van die ringen. 
In de reduceerende splitsingsprodukten: glucose, fructose en galactose 
kan dit wel het geval zijn, nml. in één der mutatie-iso meren van elk 
dezer drie suikers ; in het andere mutatie-isomeer is de stand der 
hydroxylgroepen zeker ongunstiger. 
Wij konden dus verwachten: 
1“. dat de beide rautatie-isomeren een verschillenden invloed op 
de geleidbaarheid van het boorzuur zouden uitoefenen; 
2“. dat die invloed in waterige oplossing zoude veranderen en 
wel bij het eene isoraeer zou dalen en bij het andere zoude rijzen ; 
3°. dat dit verschijnsel geheel parallel zoude gaan aan de muta- 
Eenige der hier beschreven metingen zijn verricht door den heer W. Stürm. 
