1627 
4“. Dat de invloed der galactosen op de geleidbaarheid van het 
boorzuur gering is, hij is nog geringer dan die derglncosen. 
Uit de gevondèn vermeerderingen der geleidbaarheid van de a- en 
/1-glucose, zoowel als van de n-galactose en van het evenwichts- 
mengsel, volgt, dat zoowel de i?-glucose als de ji-galactose zij het 
ook een geringe vermeerdering van de geleidbaarheid van het 
boorzuur teweeg brengen. 
Met het oog op hetgeen bij rietsuiker, raftlnose en «-methylglucoside 
gevonden is, was dit niet direkt te verwachten. 
Deze \eroorzaken n.1. in overeenstemming met den ongunstigen 
stand der OH-groepen een geringe depressie van de geleidbaarheid. 
De stand der OH-groepen in /l-glucose en /l-galaetose is even 
ongunstig, zoodat de positieve invloed verband moet houden met de 
grootere bewegelijkheid van het molekuul der reduceerende suikers. 
Het is niet onwaarschijnlijk, dat de bewegelijke hydroxylgroep van de 
zijde van het furaanzuurstof-atoom eenige ondersteuning ontvangt 
b.v. in den zin, dat aan dit 0-atoom nog een molekuul water 
gebonden is waardoor het aantal hydroxylgroepen hier grooter is en 
de mogelijkheid voor het binden van het boorzuur verhoogd wordt '). 
In de niet reduceerende suikers en in de glucosiden is het furaanzuur- 
stof-atoom wel aanwezig, maar de bewegelijke OH-groep is verdwenen, 
zoodat hier die oorzaak voor de boorzuur-binding weg valt. 
Is de verklarijig van dezen gunstigen invloed van het furaan- 
zuurstof-atoom juist, dan zal de fructose [waarin de omstandigheden 
nog gunstiger zijn, omdat aan het C-atoon:, dat de furaanzuurstof 
en de bewegelijke OH-groep draagt (üg. 2) nog twee andere OH- 
houdende groepen gebonden zijn] een veel krachtiger vermeerdering 
van de geleidbaarheid van het boorzuur moeten bewerken dan de 
beide onderzochte aldosen. Dit is nu inderdaad juist gebleken. 
h E. F. Armstrong (Die einfachen Zuckerarten und die Cilucosiden” pag. 22 — 
27) neemt het zuurstofatoom van den hydrofuraanring onder opname van een 
molekuul water vierwaardig aan, en denkt zich dus de suikerhydraten als oxoniura- 
verbindingen. 
