1629 
/? = 200 /2 ; Gap. weerst.v. = 0.1661. Mutarotatie 5^Iq fruct. opl. + 0.22 m. H 3 BO 3 . 
t' 
Afl. 
meetlat 
/CXlOe 
K+K' = \ log 
' 't 'co 
G 
Rot. 
K-^K' = \ log 
‘ f'f fco 
12 
559.5 
658 
7.5 
0 
-32.4 
16 
552 
678 
0.0541 
9.5 
—31.5 
0.044 
20 
548.5 
687 
0.0456 
11.5 
—30.9 
0.040 
25 
545.5 
695 
0.0442 
13.5 
-30.3 
0.040 
30 
544 
700 
0.0405 
16.5 
-29.6 
0.038 
40 
543 
702 
0.0308 
19.5 
-29.2 
0.041 
X 
541.5 
709 
24.5 
-28.5 
0.037 
co 
—27.5 
De verandering der geleidbaarheid was nog inoeielijk te volgen ; 
voor een oplossing van één molekuiil fructose in 0,11 m HjBO, 
werd bet volgende verkregen : 
R = 400 12 ; Gap. = 0.1661. R = 400 12 ; Gap. = 0.1629. 
f. 
Afl. 
meetlat 
AX106 
K+K' 
t' 
a 
ATXIO® 
/C+A' 
10 
511 
400 
10 
504 
403 
14 
493 
429 
0.040 
14 
488.5 
429 
0.036 
18 
481 
450 
0.041 
18 
476 
451 
0.039 
23 
472.5 
465 
0.039 
23 
466.5 
469 
0.041 
30 
464.5 
481 
0.042 
30 
461 
480 
0.039 
35 
462 
486 
0.041 
40 
455 
491 
0.042 
co 
460 
490 
co 
452 
496 
Er is das een vrij bevredigende overeenkomst tusschen de constante 
der mutarotatie en die der geleidbaarheidsverandering ; beide zijn 
nog belangrijk hooger dan die van de mutarotatie der «-fructose 
bij 0° in zuiver water. (Gevonden =0,0124). 
0,5 mol. fructose in 0,02 mol. H 3 BO 3 gaf een constante voor de 
geleidbaarheidsverandering 0,032. 
Uit onze metingen ziet men, dat de geleidbaarheid bij den overgang 
«—» ^-fructose toeneemt; hieruit volgt dat in de gewone fructose de 
verdeeling der hjdroxyl-groepen minder gunstig is dan in zijn mutatie- 
isomeer. Daarmede is de configuratie der beide fructosen bekend ; zij is in 
bovenstaande symbolen (Fig. 2) aangegeven. Delft, Maart 1916. 
