1633 
Alle reiikstofhoudende nevels geven aan een op hun baan ge- 
plaatsten metalen of glazen wand een positieve lading. Bij de echte 
reukstoffen, aethjlrnelonznur, benzaldehyde, citral, engenol, geraniol, 
heliotropine, ionon, kamfer, menthol, trinitrobntjlsolnol (kunstmoschus) 
zijn onnaspeurlijk groote verdunningen hiertoe in staat. Bij andere 
stoffen is de lading geringer, soms zwak. Haast een uitzondering 
scheen ammoniak te geven. 
Intusschen ook bij deze stof ontbreekt toch de positieve lading in 
geenendeele, Chloorwater geeft geen merkbare lading. Evenmin ozon- 
houdend water. 
De vraag rijst natuurlijk, waar bevindt zich de andere lading. 
Men kan ze zichtbaar maken door in plaats van een plaat een gaas- 
scherm op te stellen. Dan laadt zich dit positief, terwijl in de ge- 
vallen, die zijn onderzocht, de negatieve drupjes er door heen vliegen 
en door een daarachter geplaatste plaat kunnen worden opgevangen. 
De afvloeiende positieve druppels rieken veel sterker dan de op 
het 2'= scherm verzamelde negatieve. 
Men kan alles, wat wij tot dusverre opgemerkt hebben, naar het 
mij voorkomt, zeer wel verklaren door het volgende aan te nemen. 
Veronderstel, dat zich om de -|- ionen iets grootere druppels dan 
om de — ionen vormen. Dan zullen in het geval van reukstof- 
houdende nevels de kleine, negatieve druppels sneller verdampen 
en de negatieve kernen naakt overlaten. 
Deze negatieve kernen zullen door de mazen van het metalen 
net slippen, terwijl de groote positieve, met druppels beladen kernen 
tegen het metaal aanslaan en omlaag vloeien. Ook bij Gradenigo en 
Steeanini’s zoutnevel slaan de groote druppels tegen den glaswand 
en ontsnappen de kleine haar het iidialatorium. Doch daar is, in tegen- 
stelling tot de reuknevels, de positieve lading op een in den weg 
gestelde plaat niet aantoonbaar (wel op andere wijze, door bepaalde 
kunstgrepen, tegelijk met de tevens aanwezige negatieve lading.) 
In het bovenstaande heb ik verondersteld, dat zich het reukstof- 
houdend water zoowel om de negatieve als om de positieve kernen 
condenseert, de eerste rubriek van druppels echter sneller verdwijnt, 
omdat de druppels spoediger verdampen. Men kan, zooals van zelf 
spreekt, ook eenvoudig veronderstellen, dat de nevel zich onder de 
b Wanneer men reukstof houdende paraffine neemt, heeft ook verstuiving plaats, 
zij het ook niet door condensatie. De dichte nevel, die zich dan vormt, is weder 
positief geladen, daarenboven redelijk bestendig. De nevel riekt naar de in de 
paraffine opgeloste reukstof, bij zuivere paraffine naar kaarsvet. In dit geval kan 
wel de reukstof uit den druppel, maar niet de druppel zelf verdampen. 
Een reukstof in glycerine opgelost geeft geen lading, tenzij het oplosmiddel met 
een 3-voudig volume water verdund wordt. 
