1642 
dus Vak bij Hg = 21,9—2 X 5,4 = 11,‘1 X 10-^ 
Bij HgBr,: 
ai=^X 484 X 10-’ = 627 X 10-*; X»t = 25,0, 
/ o,Uo 
waaruit Hg = 25,0 — 2 X 6,9 =: 11,2 X lO-^, 
Bij Hgl,: 
1072 
= X 582 X 10-5= 800 X 10-4; = 28,3, 
/ o,Uo 
derhalve Hg = 28,3—2 X 8,8 = 10,7 X lO-^. 
Voor \/a.k bij kwik in verbindingen kunnen wij dus gevoegelijk 
als iniddelwaarde aannemen : 
11,0 X ^Q~^- 
De gevonden waarde komt volkomen met de verwachte waarde 
in de 5*^ hoofdrij o\ereen. In de 4® hoofdrij werd nl. voor lodium 
en Xenon gemiddeld 9 gevonden, zoodat — met het oog op de waarde 
7 in de 3® rij — thans 11 kon worden verwacht. 
Wij kunnen nu ook de kritische temperatuur en druk van Hg 
berekenen, en vinden (zie § 2) : 
Tk = 2X 630° = 1 260° (abs. ) ; pk = 192 atm ., 
daar bij Tk kwik geheel bimoleculair is. 
Ook de ontbrekende kritische drukken der door Rotin.ianz 
onderzochte kwik-halogeniden kunnen thans berekend worden. 
1 ak 
Bij HgCl^ volgt nl. uit pk = ; de waarde 
28 èX 
1 (21,9f .10 f219 \ 
^ (384)x 10-10 
(57,03)^ 
= 116 atm. 
Bij HgBr,: 
Pk = 
En bij Hgl^: 
1 / 
^250 Y 
(5 1 ,65)^ 
28 ' 
JMj ^ 
“ 28 
1 1 
^83 Y 
(48,63)^ 
28 ' 
“ 28^ 
= 95 atm. 
= 84 atm . 
Daar bij kwik de tripelpuntstemperatuur = — 38,84 -[- 273,09 = 
= 234°,25 abs., en de kookpuntstemperatnur = 356,7 + 273,1 = 
= 629°, 8 abs. is, zoo zijn de verhoudingen dezer temperaturen tot 
de kritische resp. : 
