1660 
Bovenstaande tabellen toonen duidelijk, dat er een tijd is aan 
te wijzen van een maximum en van een minimum aantal kern- 
deelingen, terwijl de daartussclien liggende tijden een geleidelijken 
overgang geven. 
Om 10^/2 toch is geen enkele kerndeeling waargenomen. 
Om 27 ^ «i-m- op 6106 kernen 14 karjokinesen, d.i. van 0,1 77o tot 
0,297o' Om 6V3 n.m. is het aantal karjokinesen aanmerkelijk gestegen 
50 op 4530 d.i. van 0,95“7 tot l,257o- 
Om 1072 n.m. bedraagt het aantal karjokinesen 107 op 9972 
d.i. van 0,987o tot l,187u> wat dus ongeveer overeenkomt met het 
aantal van 672 n.m. Om v.m. bedraagt het aantal karjokinesen 
92 op 7590, d.i. van l,097o — l,337o, gemiddeld iets meer dan de 
beide vorige gevallen. Toch vallen de getallen binnen de grenzen 
der waarschijnlijke fout; dus kunnen we de laatste drie gevallen 
ongeveer gelijk stellen. 
Om 7 v.m. is het aantal karjokinesen weer sterk gedaald. Op 
9255 kernen zijn 49 kerndeelingen d.i. van 0,46 7o lol fIjöO 7o- De 
cjclus is nu rond en we komen weer op IO7.2 v.m. zonder eenige 
karjokinese. 
We zien hieruit dus dat ei‘ een maximum aantal karjokinesen is 
gedurende den avond en nacht.- 672 n.m., IO72 n.m. en 272 v.m. 
en een totale afwezigheid van karjokinesen om IO72 v.m. De daar- 
tusschen liggende uren, 272 n.m. en 7 v.m. wijzen een stijging en 
daling aan. 
Gaan we nu na, of er ook eenige regelmaat is te bespeuren in 
de opeenvolging der verschillende stadia. 
Om 272 n.m. — wanneer het deelingsproces geacht kan worden, 
pas te zijn begonnen — treffen we slechts de twee jongste deelings- 
stadia aan. Om 6 ' n.m. alle stadia, behalve het laatste; de twee 
jongste stadia zijn het talrijkst vertegenwoordigd. Om IO72 n.m. 
dezelfde stadia als om 672 n.m.; de middelste stadia krijgen hiel- 
de overhand. Opmerkelijk is hier de stijging in het vóórlaatste stadium. 
Om 272 v.m. treffen we weer meerdere kernen in het allerjong- 
ste stadium aan. Hier zijn evenwel ook kernen in het allerlaatste 
stadium, nl. 2 jonge kernen. (Het is niet altijd gemakkelijk uitte- 
maken, of we met 2 jonge kernen te doen hebben. Ik heb alléén 
die gevallen vermeld, waarin nog duidelijk de chromatine te zien 
was als twee bij elkaar behoorende klompen, zooals in het vorige 
stadium, maar met dit verschil, dat hier geen kernspoel en centro- 
somen zichtbaar waren, wat wel het geval was bij het voorlaatste 
stadium). Voor 7 uur v.m. geldt hetzelfde als voor 2V2 v.m. 
We zien dus geen volkomen regelmaat in het proces. Er komen 
