1677 
(5). Deze halveering van het rhythme kwam tot stand door een 
toename in duur van de refractaire periode en tevens van het 
a-y-interval. Zij voltrok zich het eerst aan de kamer en daarna aan 
den boezem. Ten slotte stond het hart stil in maximale systole. Voor 
mijn eigen onderzoekingen over de veranderingen van hel hart- 
rhythme door vergiftiging met veratrine verwijs ik naar de literatuur- 
opgave aan het slot van deze mededeeling (6, 7 en 8). 
Naast deze physiologische en pharmakologische methoden meen 
ik, dat bij de bestudeering van de algemeene physiologie van het 
hart de gecombineerd pharraako-physiologische methode \an veel 
nut kan zijn. Ik versta hieronder het aanwenden van de gebruike- 
lijke physiologische methoden op het vergiftigde hart, waarvan 
dientengevolge de prikkelbaarheid, geleidbaarheid en contractiliteit 
veranderd zijn. Ik heb reeds vroeger deze methode toegepast, toen 
ik door afkoeling van den sinus venosus de kamer van een kikker- 
hart, die na veratrine-vergiftiging in het gehalveerde kamerrhy thme 
pulseerde, terugvoerde tot het normale rhythme.' Tevens verrichtte 
ik eenige onderzoekingen bij met veratrine vergiftigde kikkerharten 
door middel van extraprikkeling. Ik kon aldus een kamer, die in 
het gehalveerde rhythme pulseerde, door een extraprikkel op het 
eind van de diastole terugvoeren tot het normale 2 maal zoo snelle 
rhythme. Deze laatste methode n.1. het aanwetiden van extra- 
prikkels gedurende de verschillende tijdsmomenten der hartperiode 
bij met veratrine vergiftigde harten heb ik nu systematisch toegepast 
en mij op deze wijze een rijk curvenmateriaal verschaft. Ik richtte 
mijn experimenten in zooals ik dat reeds eerder beschreef en prik- 
kelde door middel van openingsinductieslagen (beweging van het 
signaal naar boven), terwijl de sluitingslagen werden afgeblend. 
Elk kikkerhart werd vóór de veratrine-injectie door extraprikkeling 
onderzocht, terwijl na de vergiftiging deze methode eenige uren werd 
voortgezet. Het aantal der aldus verrichte proefnemingen bedraagt 
meer dan 100. 
1. Extraprikkeling van de hartpunt: 
Het gelukte mij om de vroeger door mij beschreven spontaan 
optredende rhythmewisselingen door extraprikkelingen kunstmatig 
te bewerkstelligen. Daar bij deze overgangen de duur der refractaire 
periode een voorname rol speelt is het noodig te weten hoe deze 
zich gedraagt na de vergiftiging. Tal van hierop gerichte onder- 
zoekingen hebben geleerd, dat de duur daarvan na de vergiftiging 
met veratrine toeneemt. Zelfs vond ik in een zeker stadium der 
vergiftiging voordat de halveering van het kamerrhythme optrad. 
