1683 
is hierop ook van invloed de geringere karoervulling. Deze extra- 
sjstole treedt nu op een vroeger tijdstip op dan de normale kamer- 
systole van het gehalveerde rhythme zou zijn te voorschijn gekomen. 
Bij de sj'Stolen van het gehalveerde rhythme valt de 2e boezemsy- 
stole op het einde van het systolisch plateau. Bij deze extrasystole 
nu valt de eerstvolgende boezemsystole op het einde der diastole en 
kan daarom direct door een kamersystole worden gevolgd, die door 
het korte voorafgaande interval klein is en daarom evenals in fig. 2 
het normale rhythme inleidt. Hier in fig. 5 wordt op het eind der 
diastole van een groote extrasystole door de normale physiologische 
,,Erregung” het normale rhythme ingeleid. Beide experimenten zijn 
even gemakkelijk uitvoerbaar. Het is dus duidelijk, dat we op twee 
omschreven plaatsen gedurende de periode van het gehalveerde 
rhythme door extraprikkeling van ' de kamerspier, dit gehalveerde 
rhythme in het normale kunnen overzetten. Dit herstelde normale 
rhythme ging na twaalf systolen over in bigeminie, die ik gedurende 
de derde groep door een extraprikkeling die iets vroeger in de dia- 
stole werd aangewend (evenals in fig. 4), overzette in het normale 
rhythme. Dit normale rhythme ging na twaalf systolen weer spon- 
taan over in bigeminusgroepen. Na ongeveer 3 minuten zette ik 
deze bigeminusgroepen door een extraprikkel, die tegen het einde 
der diastole van de eerste systole van een groep werd aangewend, 
over in het normale rhythme (zie fig. 6) bij 0. 
Fig. 6. 
Dit herstelde normale rhythme blijft nu gedurende 95 systolen 
bestaan, om dan weer over te gaan in bigeminie. Na één minuut 
ongeveer zet ik deze bigeminie weer over in het normale rhythme, 
zooals ik dit in Fig. 4 en 6 deed. Dit normale rhythme blijft nu 
ruim een half uur bestaan, terwijl de systolegrootte allengs afneemt. 
Dan wordt de proefneming gestaakt. 
We hebben dus bij dit kikkerhart na de vergiftiging met veratrine : 
1. Het gehalveerde rhythme op twee manieren overgezet in het 
normale door een inductieslag (Fig. 1 en Fig. 5). 
2. Het gehalveerde rhythme in bigeminie (Fig. 3). 
3. Bigeminie in het gehalveerde rhythme (Fig. 2). 
