1693 
de voortplantingssnelheid is. We willen slechts de uitkomst vermelden. 
Vanuit het gestoorde elementje 0 tot / loopt in negatieve richting 
een golf 
(5) 
en in positieve richting 
q„E , — ^ 
iAlp ^ eV(*-90 (6) 
Deze laatste moet men optellen bij de primaire golf. Dat geeft 
een phase-verandering van die golf, en het is gemakkelijk na te 
gaan, dat deze juist overeenkomt met de verandering, die men uit 
de veranderde voortplantingssnelheid tusschen 0 en / zon afleiden. 
(Voor ons doel is alleen de ,, verstrooide” golf (5) van belang) dus 
blijft als verstrooide alleen (5) over. Deze zal wegvallen indien 
= o is. 
Nu moeten we ons de afwijkingen in het stukje 0 tot / voorstellen 
als ontstaan door elastische deformatie van de in den rusttoestand 
homogene staaf. Men kan daarvoor constante krachten aangebracht 
denken. Op de vraag, of men zoo de werking van de toevallige 
dichtheidsafwijkingen juist weergeven kan, komen we zoo aanstonds 
terug. In ieder geval is her probleem op die manier scherp bepaald. 
Het komt geheel overeen met de analoge behandeling van Debije. 
Laat een stukje ter lengte uitgerekt zijn tot /. De daarvoor 
noodige spanning zullen we voorstellen door de formule 
waarbij dus weer a de afwijking van de wet van Hooke aangeeft. 
In den nieuwen toestand zal een kleine vermeerdering van lengte een 
verandering van spanning met zich brengen, die we uit een modulus 
E kunnen berekenen, wanneer we nemen 
E = 
dS I II — 
- = E.j + c.E,j - 
Voor de verandering van den modulus op ’t stukje tusschen 0 
en I vinden we dus bij benadering 
l—L p, 
aangezien de dichtheid p omgekeerd evenredig met / veranderd is. 
Uit deze uitkomst volgt, dat werkelijk de golf (5) verdwijnt, indien 
