1695 
vonden wordt. De integratie levert voor ’t beschouwde geval juist 
de uitkomst, die ook in (5) en (8) uitgedrukt is. 
4. Het vraagstuk van de verstrooiing van elastische golven door 
de toevallige dichtheidsafwijkingen is door Debue vergeleken met 
de verstrooiing van het licht door die afwijkingen. Een groot onder- 
scheid is natuurlijk, dat het licht een snelheid heeft, waarbij de 
moleculaire snelheden en dus ook de snelheid, waarmee de afwij- 
kingen zich wijzigen, te verwaarloozen zijn. Daarom neemt men 
terecht bij het optische probleem onveranderlijke dichtheidsafwij- 
kingen aan. Doet men dit ook bij het analoge elastische probleem, 
dan zal men niet anders dan een qualitatieve overeenstemming met 
de werkelijkheid verwachten. 
Om dit onnatuurlijke „vasthouden” van de dichtheidsafwijkingen 
duidelijk te doen zien, hebben we in punt 3 van statische afwijkingen 
gesproken, die door constante krachten worden veroorzaakt. We 
kunnen ons nu voorstellen, dat die krachten plotseling weggenomen 
worden. 
De afwijking tusschen n en / levert dan twee evenwichtsverstorin- 
gen, die met snelheid q, de eene naar links, de ander naar rechts 
loopen. De dynamische afwijkingen, die in werkelijkheid voorkomen, 
loopen even snel als de golf die zij verstrooien moeten ! Zoo 
beschouwd is in ’t geheel niet te verwachten, dat het vervangen 
van de dynamische door statische afwijkingen iets bruikbaars 
kan geven. 
De vroeger ingevoerde afwijking «Sj, moet dus ook een loopende 
golf zijn, en wat onderzocht moet worden is de inwerking van twee 
loopende golven §„ en g, op elkaar in de beide gevallen, dat ze in 
verschillende of in dezelfde richting langs de staaf loopen. 
Voor dit onderzoek is de bewegingsvergelijking (9) met P = Q 
te gebruiken. Ter bekorting zullen we den vorm (1) nemen. We 
schrijven dan weer § = -f- -f De golven en voldoen nu 
elk afzonderlijk aan (1), zoodat voor geldt : 
'ö|oö% 
èx dxy‘ 
• • ( 11 ) 
Evenals bij de statische afwijkingen zullen we de termen met a 
in de vergelijkingen en mogen verwaarloozen. Voeren we de 
nieuwe veranderlijken 
u=:x~}-t v = x — t 
in, dan kunnen we dus twee in dezelfde richting loopende golven 
algemeen voorstellen door 
