1711 
J. F. VAN Bemmelen legde (1913) een verband tiisschen de teeke- 
ning van rupsen, poppen en imagines. Deze overeenstemming was 
wel gedeeltelijk door andere onderzoekers opgemerkt, o. a. door 
PouLTON, doch deze hadden hieraan geen beteekenis gehecht. Door 
de beschouwingen van van Bemmelen werd in de besprekingen een 
nieuw gezichtspunt ingevoerd, daar hierbij tubercula en setae gelijk 
werden gesteld met pigmentvlekken. Dit laatste was geheel ontgaan 
aan Frackbb, die in 1915 het setale patroon van zeer veel rupsen 
nauwkeurig bestudeerde. 
De meeste onderzoekers hebben voor de rangschikking der setae 
een nomenclatuur uitgedacht, maar deze werd steeds door de anderen 
verworpen, daar het telkenmale bleek, dat bij uitbreiding onzer 
kennis de bestaande aanduidingen niet meer voldoende waren. Om 
dit bezwaar te ondervangen, hebben verschillende auteurs hun toe- 
vlucht tot cijfers genomen, in navolging van Dyar. Daar Dyar 
echter zelf na eenige jaren een nieuwe nummering voorstelde, waarin 
door anderen weer verbeteringen werden aangebracht, is tenslotte 
een hopelooze verwarring ontstaan. Fracker meent daarom de voor- 
keur te moeten geven aan de letters van het Grieksche alphabet, 
vooral omdat de volgorde der letters moeilijker in het geheugen te 
prenten zou zijn, en men dus niet zoo licht tot verkeerde homologiën 
zou komen te vervallen. Hij ontwerpt één gegeneraliseerd segment, 
door alle setae, die tijdens den eersten instar, bij rupsen van ver- 
schillende soorten, geslachten, families en onderorden, zoowel op 
abdominaal- als op thoracaalsegmenten voorkomen, op één segment 
te vereenigen. Hij kent aan dit gegeneraliseerde type een groote 
waarde toe, en meent daarmee het oorspronkelijke patroon gerecon- 
strueerd te hebben. Worden bij verschillende rupsen minder setae 
aangetroffen dan er, volgens deze hypothese, moesten voorkomen, 
dan acht hij de overige verdwenen. Het dichtst bij dit oertype staat 
de prothorax van Hepialus, die echter door Fracker niet is onder- 
zocht. Hij beschikte niet over een beschrijving, doch slechts over 
een afbeelding, door Dyar gemaakt van Hepialus mustelinus. De 
aanduiding van de setae, volgens Frackbr’s systeem, volgt uit fig. 1. 
In 1914 vestigde Prof. J. F. van Bemmelen mijn aandacht op het 
vraagstuk van de rangschikking der setae, en sedert dien tijd heb 
ik mij beziggehouden met onderzoekingen over de veranderingen, 
die in het setale patroon plaats grijpen tijdens de ontogenie. De 
uitvoerige beschrijvingen der verschillende instars, voorzien van 
nauwkeurige, niet schematische figuren, hoop ik binnenkort elders 
te publiceeren. De voornaamste resultaten van mijn onderzoek volgen 
hier. Zij werden verkregen vóór de verhandeling van Fracker te 
