1718 
denken, dat de dubbele seta op de plaats van seta dorsalis is ont- 
staan door versmelting van deze seta met s. dorsolateralis. Bij de 
latere instars blijft dit patroon vrijwel ongewijzigd bestaan tot instar 
IV, waarbij de eenvoudige setae veranderen in verrucae, die op 
dezelfde wijze gerangscl)ikt blijven. Tevens worden na iedere ver- 
velling meer pigmentvlekken zicditbaar, vooral langs voor- en achter- 
rand van het segment. Deze vlekken \'ersmelten met de pigment- 
ophoopingen in de verrncae tot horizontale lijnen over het lichaam. 
Dit is het eenige geval, waarin ik de wijze van ontstaan eener 
lijn kon waarnemen, anders verschijnen deze zonder overgang. [zie 
pag. 1721). 
Cossidae. Bij een volwassen exemplaar van Zeiizera pjrina, welke 
soort als imago een zeer primitief vleugelpatroon heeft, trof ik op 
het abdomen type I aan, echter zonder s. dorsolateralis. Een kleine 
seta is aan den voorrand van het stigma gelegen, iets hooger 
dan gewoonlijk met s. prostigmalis het geval is. (fig. 7). Toch 
beschouw ik haar als zoodanig, in tegenstelling met Fracker, die 
haar e noemt, (mijn s. snprastigmalis). De seta boven het stigma, die 
ik s. suprastigmalis noem, heet bij hem p., welke op zijn schema 
in de caudale rij thuis hoort, dus onder s. snbdorsalis. Ik acht deze 
verklaring zeer gewrongen. Quail vond een zelfde rangschikking 
bij CossLis, hij noemt s. prostigmalis III B. 
Hepialidae. Sharp plaatst deze familie na de Cossidae, verschil- 
lende systematici vereenigen haar, zooals bekend is, rtiet Microptery- 
gidae en Eriocephalidae tót de onderorde der Jugatae. Van de laatste 
families kon ik geen vertegenwoordigers onderzoeken. Fracker moest 
bij zijn beschrijving van Hepialus, instar I, afgaan op een teekening 
van Dyar. De door mij onderzochte soort, Hepialns hecta L., wijkt 
echter belangrijk af van de door Dyar onderzochte H. ranstelinus. 
Vooral de prothorax, waaraan door Fracker een buitengewone be- 
teekenis wordt toegekend, is geheel anders geteekend. Ik trof op 
het abdomen aan (fig. 8) s. dorsalis, s. suprastigmalis, (recht boven 
het stigma), s. subdorsalis sup. en inf., in één lijn gelegen, ongeveer 
evenwijdig aan den caudalen rand van het segment, s. poststigmalis, 
s. infrastigmalis, s. basalis ant. en post., s. propedalis en s. ventralis. 
Op den prothorax zijn bovendien s. dorsolateralis en s. prostigmalis, 
doch geen s. poststigmalis en geen s. subdorsalis inf. Het patroon 
gelijkt dus bijna volkomen op type I. 
Op een niet volwassen Hepialussoort uit Boskoop, wellicht H. lupu- 
linns, was op den prothorax boven het stigma slechts één seta, n.1. 
s. subdorsalis superior, maar op het eerste abdominaal segment 
(tig. 9) waren aanwezig; s. dorsalis, s. dorsolateralis, s. suprastigmalis. 
