1719 
alle in één lijn boven het stigma, s. snbdorsalis siip. en inf. ; s. 
poststigmalis, 2 setae infrastigmales, s. basalis ant. en post., s. pro- 
pedalis en s. ventralis. Mocht men de nienw opgetreden s. infrastig- 
maiis willen afleiden uit het primitieve patroon, dan ware het beste, 
om de voorste der twee onder ’t stigma gelegen setae te beschouwen 
als s. prostigmalis. Alvorens dit nit te kunnen maken, zon ik eerst 
instar I van deze species moeten onderzoeken. Om, zooals Fracker 
doet, de gewone s. poststigmalis in dit geval aan te duiden als een 
zeer typische subprimaire sela x>, en de achterste der beide onder 
het stigma gelegene setae x te noemen, terwijl de onderste der drie 
boven ’t stigma gelegene de letter q krijgt, welke anders door hem 
toegekend wordt aan s. snbdorsalis inf., daartoe bestaat m.i. geen 
reden. Bovendien strijdt het met de waarneming, daar hier tevens 
een s. snbdorsalis inf. op de gewone plaats aanwezig is. Quail 
noemt, m.i. ten onrechte, de s. suprastigmalis ook hier 111 B. Ik zou 
dit nummer willen i-eserveeren voor s. prostigmalis. 
Men moet bij de beoordeeling der Hepialiden niet vergeten, dat 
een primitieve familie toch ook wel enkele secundaire veranderingen 
ondergaan kan hebben. Te meer klemt dit argument, waar van, 
Bemmelen in zijn onderzoek over de Hepialiden-vleugels (1 914, 191 5 
1916) wel is waar een primitieve teekening vond, doch tevens sterke 
secundaire veranderingen kon aantoonen. Het is dus niet raadzaam 
om het patroon van een protlioracaal segment, zooals dat bij één 
der vertegenwoordigers in den eersten instar voorkomt, dadelijk te 
beschouwen als het gegeneraliseerde type der Jugatae, waaruit ook 
het gegeneraliseerde type der Ph-enatae afgeleid zou kunnen worden. 
Ik betreur het zeer, dat mij geen vollediger materiaal ten dienste 
stond, de poppen der Hepialiden, rupsen en poppen van Eriocephala 
en Micropteryx schijnen volgens de figuren in de handboeken merk- 
waardige setae en verrucae te vertoonen. 
Tkyrididae. In de meer genoemde collectie Kallenbach is een 
volwassen rups van Thyris fenestrella. Het abdomen vertoont enkel- 
voudige setae, volgens type I, alleen s. poststigmalis is afwezig. De 
thoracaalsegmenten bezitten s. dorsolateralis en s. prostigmalis. 
Lymantridne (= Liparidae). Een belangwekkende vorm dezer 
familie is Orgyia antiqua L., door de ontwikkeling der lange, sterk 
geveerde setae. Bij de verschillende vervellingen worden zij steeds 
ingewikkelder, zooals Packard reeds opgaf. Mijn resultaten komen 
in hoofdzaak met de zijne overeen, doch soms is er een verschil in 
het rangnummer van den instar, waarbij een bepaalde vorm optreedt. 
De verrucae staan bij instar I op den prothorax en het abdomen 
volgens type 1, op de meso- en metathorax volgens type II. De 
1 1 1 
Verslagen der Afdeeling Natuurk Dl. XXIV. Ak 1915/16. 
