1721 
Het vleezige uitsteeksel bij Acronjcta psi op het eerste abdominaal 
segment is ontstaan onder verruca dorsalis, dat van het onder 
V. subdorsalis. Bij deze soort komt een v. prostigmalis voor, tenminste 
in den laatsten instar. 
Bij Drepessaria nervosa (volwassen exemplaar uit de collectie 
Kallenbach) zijn geen setae behalve s. dorsalis op den mesothorax. 
Op alle segmenten komen echter pigmentvlekken voor in de 
rangschikking van tjpe I. Zij schijnen mij een bewijs te leveren 
der bewering, dat men pigmentvlekken gelijk mag stellen met setae, 
tubercula, verrucae en scoli. Dit is van veel belang voor de opvatting 
der popteekening. 
Pyralidae, PteropJioridae, Tortricidae en T'ineidae zijn evenmin 
als Eriocephahdae en Micropterygidae in de collectie Kai.lenbach 
door rupsen vertegenwoordigd. Volgens teekeningen van Fracker 
bezitten zij het gewone type 1, vermeerderd met subdorsalis inferior 
en soms met s. prostigmalis. 
O. Hofmann toonde voor de Pterophoridae aan, dat sommige 
soorten setae bezitten, andere ^'errucae volgens tjpe I gei’angschikt. 
De afwijkingen, die bij sommige soorten voorkomen, laten zich 
gemakkelijk afleiden uit Type I, waaronder in dit geval ook s. 
prostigmalis begrepen is. Ik ben met een onderzoek naar de setae 
in deze families bezig. De resultaten komen met de bovengenoemde 
geheel overeen. 
Samenvattend meen ik dus te kunnen zeggen, dat mijn type I 
als grondplan van de rupsenteekening overal herkenbaar is. Het is 
mij tot nu toe niet mogelijk gebleken, dit patroon af te leiden van 
dat hetwelk bij andere orden der Insecten voorkomt. De volgende 
orden komen daarbij m.i. hoofdzakelijk in aanmerking: Blattidae 
(Spuler), Tenthredinidae, Trichoptera (Dyar), Panorpata (Handlirscli). 
Ook de fraaie teekeningen van Tower naar Leptinotarsa zijn wellicht 
bruikbaar. Tot nu toe leidden deze onderzoekingen niet tot een 
bevredigend resultaat. 
De pigment-ophoopingen volgen in den aan vang het patroon van 
Type I. Het ontstaan van strepen geschiedt misschien zooals bij 
Phalera bucephala uit vlekken, die toevallig met elkaar in één 
horizontale lijn liggen en dan versmelten. Zekerheid hieromtrent 
bezit ik niet; totdat nadere onderzoekingen hierover licht hebben 
verspreid, beschouw ik de strepen als een geheel nieuw element 
in de teekening, verkregen na de vlekteekening, die aan het setale 
patroon gebonden is. ^ 
Dat dit laatste patroon zich tamelijk ongewijzigd vertoont op alle 
segmenten van het lichaam, met uitzondering van de twee laatste 
JIl* 
