1722 
thoracaalsegmenten, die ook in andere opzichten sterk afwijken, is 
niet te verwonderen. Het is een uiting van de sterke homoioinerie, 
die het rupsenlichaani beheerscht. Een doorloopende streep, waarbij 
een bepaald gedeelte van één segment over de geheele lengte 
daarvan veranderd is, is een geheel andere zaak. Het kan zijn, dat 
langzamerhand ontstane sti'epen, zooals bij Phalera biicephala, zich 
steeds in hun eerste optreden naar vroegere instars verplaatsen, 
(WmsMANN), doch dan zou men verwachten, dat zij zich eerst als 
enkele vlekken zouden vertoonen bij instar 1, indien bij instar 11 de 
streep verschijnt. Hiervan bespeurde ik niets. Men kan dus ook aan 
een mutatie denken, waarbij de streepteekening plotseling is ontstaan. 
De verrucae zijn bij zeer verschillende families onafhankelijk van 
elkaar ontstaan; b.v. bij de Vanessidae, Pieridae, Papilionidae, 
Saturnidae, Bombycidae, Notodontidae, Arctiidae, Ljniantridae, 
Noctnidae, Pterophoridae, Eriocephalidae. Hieraan kan dus geen 
sj'stematische waarde worden toegekend. 
Geveerde setae zijn bij enkele families, zooals Limantridae en 
Ai’Ctiidae, die zeker wel in eikaars nabijheid geplaatst moeten worden, 
uit enkelvoudige ontstaan. 
Een homogene verspreiding der setae (Pieris napi, Bombjx mori), 
en kaalheid (Papilionidae, Sphingidae) zijn secundair ontstaan. 
Een eigenaardige positie nemen de Sphingidae in, door het voor- 
komen van seta prostigmalis op het abdomen, en het ontbreken van 
seta poststigmalis. Ik betwijfel of aan dit voorkomen een bijzondere 
beteekenis is te hechten, temeer, waar ik in de door Frackek e, en 
Quail lil B genoemde seta, mijn seta prostigmalis meen terug te 
vinden. 
Ten slotte wil ik nog enkele woorden wijden aan het verband 
tusschen rups- en popteekening. 
In Pieris napi en P. brassicae bezitten wij twee vormen, die 
onder zeer gelijke uitwendige omstandigheden leven en zeer na 
verwant zijn. De eerste is bekend om de beschuttende, de laatste 
om de schrikkleur van rups en pop. Eieren, eerste rupsen-instar, 
pop en imago komen in teekening bijna volkomen met elkaar over- 
een, maar de latere rupsen-instars wijken hoe langer hoe meer uiteen. 
Bij P. brassicae treedt niet alleen een vermenigvuldiging van het 
aantal setae op, doch de tuberkels waarop de setae bevestigd zijn, 
worden hoe langer hoe grooter en zijn sterk gepigmenteerd. De 
primaire setae blijven tot het laatst toe duidelijk zichtbaar. Bij P. 
napi treedt ook een vermeerdering van het aantal setae op en 
blijven de primaire nog een tijdlang zichtbaar, maar de secundaire 
vei'smelten niet met de primaire tot grootere gi'oepen. De plaats, waar 
