1729 
uitgegaan) larve-hulsel zou voorstellen. Indien dit juist ware, dan 
zou men verwachten, dat dit larve-hulsel bij Gymnophionen en bij 
primitieve Urodelen, zooals Amphiumidae {Megalobatraclius, Crypto- 
branchus) en Proteïdae {Necturm), waar buitendien een vrij lange, 
embryonale periode optreedt, zeer duidelijk ontwikkeld zou zijn, en 
het tegendeel is waar. Bij deze vormen vertoonen de beide lagen der 
larvale epidermis histologisch hetzelfde karakter en is een scheiding 
volkomen kunstmatig te noemen. Natuurlijk neemt de diepere zintuig- 
laag voornamelijk deel aan de vorming van massieve inwoekeringen, 
zooals de gangliën der hersenzenuwen; aan de vorming der neuraal- 
aanleg echter nemen beide lagen deel, of de differentiatie daarvan 
heeft plaats, voordat de epidermis duidelijk uit twee lagen bestaat. 
De sterke ontwikkeling en differentiatie van de deklaag bij de 
larven der niet-gestaarte Amphibiën schrijf ik voor een deel daaraan 
toe, dat bij dezen uit de deklaag eeti aantal organen ontstaan van 
tijdelijken maar voor de larve zeer belangrijken aard, zooals de 
zuignappen onder de kieuwstreek, de zuigmond met de hoorntandjes 
enz., terwijl misschien ook het uitgroeien van den kieuwdeksel aan 
de deklaag der Anurenlarven zwaardere eischen stelt, dan aan die 
van Urodelenlarven, waar het operculum ontbreekt. 
3". Een andere leemte in de theoretische opvatting van Hubrecht 
is gelegen in het feit, dat hij ons geen afdoende verklaring geeft 
omtrent het ontstaan van de tegenstelling: embryonaalknobbel en 
exembryonale kiemblaas. Dit laatste orgaan wordt door hem (naar 
mijne meening ten onrechte) met een dooierzak geiüentificeerd, wat 
eenigszins vreemd aandoet, aangezien hij in zijne beschouwingen 
altijd van dooierarme^) eieren uitgaat. Hij heeft zelf aan dit punt 
weinig aandacht geschonken, zoo schrijft hij l.c. 1895, p. 36 : 
,,Nun lasst es sich denken, dass Formen welche in diese zweite 
„Kategorie gehort haben mogen, nebenbei eine starke bruchsackartige 
,,Erweiterung der Bauchwand erlitten haben, und dass die Bildung 
,,des Bruchsackes mit der eben erwahnten ringförmigen Einpflanzungs- 
,, linie des primitiven Ainnions zusammenfiel”. 
p. 56 : „Es ist viel wahrscheinlicher, dass die Protamnioten vivipare 
,, Amphibiën gewesen sind, bei welchen, durch Flüssigkeitsansammlung 
b Ik wil hier even opmerken, dat in de geschriften van Hubrecht veelvuldig 
ovel dooierrijke en dooierarme eieren gesproken wordt, waar ik liever de termen: 
meroblastisch en holoblastisch, zou willen gebruiken. Hoewel hem natuurlijk het 
bestaan van zeer dooierrijke, holoblastische eieren {Gymnophiones, Amphiumidae. 
Necturus, Dipnoi, Ganoïden e.a.) en van relatief dooierarme, meroblastische 
eieren (enkele Teleostiers met pelagische eieren) bekend was, spelen deze eitypen 
bij zijn theoretische voorstelling absoluut geen rol. 
