1730 
„zwischen den Hypoblastzellen eine prall geftillte, pseudomeroblastische 
„Keimblase zu Stande gekommen ist.”. 
Men zal mij toegeven, dat op deze wijze geen afdoende verklaring 
voor een dergelijke ingrijpende differentiatie gegeven wordt, en het 
is niet te ontkennen, dat de ouderwetsche erabrjologen, die uitgaan 
van een meroblastisch eitypê, op dit punt sterker staan dan Hubrecht 
en zijn school ^). 
Volgens eerstgenoemden is het verschil tnsschen kiemschijf en 
exeinbryonale kiemblaas door den excessieven dooierrijkdorn ontstaan, 
waarbij het voor het embryo niet meer mogelijk was den reusachtigen 
dooierzak, die door het omgroeien van de inerte dooiermassa ontstond, 
als zoodanig in den buikwand op te nemen. Deze dooierzak diende 
dus alleen als embryonaal aanhangsel en werd aan het einde der 
embryonale periode afgesnoerd. Bij het teloor gaan van den dooier- 
rijkdom is dit verschil tnsschen embryo en embryonaal aanhangsel 
blijven voortbestaan. In hoeverre deze omkeering van het ontwik- 
kelingsproces^) waarschijnlijk is, zal ik op dit oogenblik in het 
midden laten, om over te gaan tot het meer opbouwende deel dezer 
verhandeling, waarin getracht zal worden de hierboven geuite be- 
zwaren tegen de voorstellingen van Hubrecht en zijn school door 
enkele wijzigingen en aanvullingen te ondervangen. 
Evenals Hubrecht komt het mij waarschijnlijk voor, dat de onto- 
genesis der Zoogdieren direkt nit die der Amphibiën moet worden 
afgeleid zonder het intermediair der Sanropsida en meen ik, dat de 
ontwikkelingsgeschiedenis van de leden der laatstgenoemde groep in 
vele opzichten minder primitief is dan die van vele Zoogdieren. Ik 
beschouw dus de ovipariteit van Rep'tielen en Vogels als secundair 
en meen deze te mogen afleiden van een primitieve vivipariteit der 
Protamniota, die harerzijds wederom uit de primaire ovipariteit 
van anamniote voorvaderen is voortgekomen. In tegenstelling met 
Hubrecht zou ik echter niet willen uitgaan van een dooierarm, doch 
van een dooierrijk, holoblastisch eirype, zooals dit b.v. bij Gymno- 
yhionen en Amphiitmidae voorkomt. 
b Ook de invoering van den naam en van het begrip archomphalon door Resink 
I.C., p. 187 geeft m.i. geen betere verklaring van de wijze en van de noodzakelijk- 
heid van ontstaan van de exembryonale kiemblaas der Zoogdieren. 
2) Ik wil hier alleen opmerken, dat men niet het recht heeft de kiemblaas der 
Zoogdieren zonder meer met een vergrooten dooierzak te vergelijken. In vele ge- 
vallen (o.a. bij Primates) blijft deze laatste zeer klein, terwijl de eerstgenoemde 
dadelijk een zeer grooten omvang vertoont, in andere gevallen treedt deze incon- 
gruentie tusschen navelblaasje en vruchtblaas eerst later in de ontwikkeling op. Ik 
verwijs hiervoor echter naar het slot dezer mededeeling. 
