1786 
bijv. in het eene geval snel, in het andere langzaam toe, dan kunnen 2 
parallelproeven geheel verschillende resultaten geven en dienovereen- 
komstig leert dan wederom het mikroskopiseh onderzoek, dat het 
kristallijne neerslag in beide niet hetzelfde was. De verklaring daar- 
van schijnt mij de volgende te zijn: Voegt men de BaClj-oplossing 
langzaam toe, dan zal in het begin nog vrij SO^ in de vloeistof aan- 
wezig zijn. Gaat men nu door met toevoegen, dan neemt de hoeveel- 
heid opgelost SO 4 af en dus ondergaat de vei-houding van het reagens 
en het nog niet gepraecipiteerde SO^ gedurende de geheele toevoeging 
veranderingen. Aangezien de hoeveelheid aceton grooten invloed op 
vorm en grootte der kristalletjes heeft, zal de wijze van toevoeging 
der aceton-houdende BaCl^-oplossing zich eveneens op het \ olume van 
het praecipitaat doen gevoelen. De invloed van de wijze van toe- 
voegen is zoo groot, dat wanneer men in twee parallelproeven de 
aceton-houdende BaCl^-oplossing schijnbaar op dezelfde wijze in eens 
toevoegt en dan dadelijk omschudt, de volumina van 
het neei'slag toch kunnen verschillen. Ten einde een 
snelle en volkomen vermenging te bewerkstelligen 
hebben wij deze op de volgende wijze tot stand ge- 
bracht : 
In een dikwandige glazen buis wordt een nauwer 
buisje geplaatst, dat een inhoud heeft van circa cc. 
(Verg. fig. 2). Buiten op dit glazen buisje is een gla- 
zen staafje gesmolten, dat tot aan de kurk reikt, 
waarmede de wijde glazen buis kan worden ge- 
sloten. In de ruimte tusschen nauwe en wijde glazen 
buis wordt nu de 7 V 2 f^-C- zoutzure sulfaatoplossing 
gebracht. Zij bereikt den bovenrand van het nauwe 
buisje niet. Daarna wordt door middel van een pipet 
in de laatste de aceton houdende BaClj-oplossing ge- 
1/ der natuur- wijde buis door middel van een stop 
lijke grootte, gesloten. Deze stop wordt zoo ver ingedrukt, totdat 
het nauwe buisje zacht tegen den bodem drukt. Thans 
wordt deze buis in een houder geplaatst, die om een as gedraaid kan 
Avorden (zie tig. 3). Er kunnen 12 van de genoemde buizen in 
den houder een plaats vinden. Draait men nu den houder om, 
dan stort zich het reagens ineens in de sulfaatoplossing uit, zoodat 
in een uiterst kort tijdsverloop een volledige vermenging plaats grijpt. 
Voor alle zekerheid heeft de omdraaiing eenige malen plaats. De 
ervaring leert, dat men op deze wijze een zeer fijn neerslag verkrijgt, 
waarvan de deeltjes een gemiddelde grootte hebben van 0,026 m.M. 
De kristalvorm is er niet nauwkeurig aan te herkennen, naaldjes. 
